Ombervis (Corvina)

De kweek van rode mul vindt plaats in Spanje, Turkije, Griekenland, Kroatië, Frankrijk, Tunesië en Italië. De jonge vis komt uit kwekerijen en de energiebehoefte van de kooien op zee is laag. De vis wordt gevoerd met commercieel korrelvoer; door de vleesetende aard van de soort is de voerbehoefte relatief hoog en is de traceerbaarheid van de ingrediënten grotendeels geborgd.

Afvalstoffen uit de kooien komen direct in het milieu terecht en kunnen de bodem en het ecosysteem beïnvloeden. Er zijn regelmatig ontsnappingen gemeld en er is een risico op overdracht van ziekten naar wilde populaties; ook is er weinig informatie over het gebruik en de effecten van chemicaliën. Er zijn meldingen van dodelijke interacties met roofdieren, maar er is geen bewijs voor het doden van roofdieren. Het is niet gegarandeerd dat dierenwelzijn en humane slachtmethoden worden toegepast.

Het beheer is gedeeltelijk effectief. Een deel van de kwekerijen is gecertificeerd volgens ASC, GlobalGAP of biologische standaarden, maar het aandeel van de totale productie dat gecertificeerd is, is onbekend. Er zijn geen AIP’s actief.

Het bestand van de ombervis is in de gebieden in de Golf van Biskaje, de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee onvoldoende onderzocht. Waar wel aanwijzingen beschikbaar zijn, wordt het bestand als volledig bevist of mogelijk overbevist beschouwd en is de soort door haar levenskenmerken en paaigedrag kwetsbaar voor de visserijdruk.

De visserij vindt plaats met handlijnen en hengelsnoeren, geankerde kieuwnetten en grondbeugens. De visserij met handlijnen en hengelsnoeren is relatief selectief en veroorzaakt waarschijnlijk weinig bijvangst van kwetsbare soorten. Geankerde kieuwnetten kunnen wel beschermde soorten vangen en grondbeugens kunnen mogelijk veel bijvangst en discards veroorzaken. De impact op habitats is bij geankerde kieuwnetten relatief laag, maar de effecten op het ecosysteem zijn niet goed bekend.

Het beheer is in de verschillende gebieden niet of slechts gedeeltelijk effectief en er ontbreekt een geharmoniseerd beheer voor het hele verspreidingsgebied. Er zijn wel adviesorganen en algemene maatregelen, maar door het gebrek aan gegevens kan de effectiviteit onvoldoende worden beoordeeld. Er is geen FIP beschikbaar.