Chum zalm

Het gaat goed met de bestanden van chumzalm in Alaska. In de meeste belangrijke visserijgebieden worden de streefwaarden voor het aantal terugkerende paaivissen gehaald en zijn er geen aanwijzingen voor overbevissing. De bestanden worden intensief gemonitord en beheerd op basis van het aantal zalmen dat de paaigebieden bereikt.

De visserij met drijvende kieuwnetten, trollijnen en ringzegens heeft verschillende milieueffecten. Geankerde kieuwnetten hebben bijvangst van kwetsbare (ETP) soorten, al ontbreken goede gegevens over de omvang daarvan. De visserij met trollijnen en ringzegens heeft weinig bijvangst van kwetsbare soorten en minder bijvangst van niet-doelsoorten dan kieuwnetten. Alle drie de vangstmethoden veroorzaken geen schade aan de zeebodem en de CO₂-uitstoot is laag. De impact op het ecosysteem is naar verwachting beperkt, al blijft de rol van zalm als sleutelsoort een aandachtspunt.

Het beheer wordt als grotendeels effectief beoordeeld. De visserij wordt beheerd op basis van het aantal terugkerende paaivissen en de vangsten worden dagelijks geregistreerd. Er zijn geen FIP’s, maar de visserijen zijn MSC-gecertificeerd.

Het gaat goed met de bestanden van chumzalm aan de westkust van Kamtsjatka. De meeste bestanden bevinden zich op een duurzaam niveau, al hebben enkele bestanden het gewenste niveau nog niet bereikt of is de toestand onbekend. De huidige visserijdruk ligt dicht bij de bovengrens van wat duurzaam wordt geacht.

De visserij met strandzegens heeft weinig bijvangst van kwetsbare (ETP) soorten, al ontbreken goede gegevens door het ontbreken van een waarnemersprogramma. Discards zijn beperkt en de vangst bestaat vrijwel volledig uit doelsoorten. Strandzegens kunnen in riviermondingen en estuaria lokaal de bodem verstoren, maar de impact blijft beperkt. De CO₂-uitstoot is laag en het risico op verloren vistuig is matig. Drijvende kieuwnetten hebben meer bijvangst van ETP soorten dan strandzegens en zijn daardoor minder duurzaam.

Het beheer wordt als deels effectief beoordeeld. De meeste bestanden worden goed gemonitord en voor veel rivieren zijn ontsnappingsdoelen vastgesteld, maar de handhaving van de regels en de bestrijding van illegale visserij blijven tekortschieten. Een deel van de visserij is MSC-gecertificeerd en daarnaast lopen verschillende FIP’s.

Verschillende visserijen op chum zalm zijn MSCMSC:
Marine Stewardship Council, een onafhankelijke, internationale non-profit organisatie die een keurmerk heeft ontwikkeld dat garant staat voor goed beheerde, duurzame visserij. Visproducten die voldoen aan de criteria van het keurmerk zijn te herkennen aan het blauwe MSC-logo.-gecertificeerd. Deze gebruiken veel verschillende vangstmethodes, waaronder het “viswiel” een rad met schepnetten eraan dat ronddraait in de stroming en zo de vissen uit de stroom schept, waarna die in een opvangbassin vallen. De zalmvisserij in de Stille Oceaan is goed gereguleerd en de methodes brengen weinig schade toe aan de natuur. MSC-gecertificeerde roze zalm wordt gevangen met kieuwnettenkieuwnetten:
Een visserijtechniek waarin passerende vissen met hun kieuwen verstrikt raken in de mazen. Het net staat verticaal op de bodem of hangt aan boeien in de waterkolom. De bijvangst van soorten als bruinvissen en dolfijnen is hierbij een probleem., drijvendedrijvende beugen:
Een visserijmethode waarbij een lange hoofdlijn van 40 tot 100 kilometer lang wordt uitgezet, met daaraan dwarslijnen met haken voorzien van aas. De lijn drijft aan boeien in de waterkolom. beugen and ringzegensringzegens:
Een ringnet waarbij het net in een cirkel om een school vissen heen wordt uitgezet. Vervolgens wordt het net aan de onderkant gesloten en binnengehaald. Ook wel purse seine genoemd..

Het gaat matig met de bestanden van chumzalm in de kustwateren van Hokkaido, Japan. De bestanden schommelen sterk, maar laten over het algemeen een afnemende trend zien. Door klimaatverandering, de afhankelijkheid van uitzetprogramma’s en het ontbreken van referentiewaarden is onduidelijk hoe groot de duurzame visserijdruk is.

De visserij met drijvende kieuwnetten en vaste schutnetten (zie: fuiken) heeft bijvangst van kwetsbare (ETP) soorten, zoals zeezoogdieren, zeeschildpadden en zeevogels. Fuiken zijn selectiever en hebben minder discards, een lagere bijvangst en een kleinere impact op het ecosysteem dan geankerde kieuwnetten. Beide vangstmethoden veroorzaken weinig tot geen schade aan de zeebodem, maar over de totale impact op het ecosysteem zijn onvoldoende gegevens beschikbaar.

Het beheer wordt als deels effectief beoordeeld. Er is geen specifiek beheerplan voor chumzalm en wilde populaties worden vooral ondersteund met uitzetprogramma’s. Bescherming van kwetsbare soorten en monitoring van bijvangst schieten tekort, al is de aanpak van illegale visserij de afgelopen jaren verbeterd. De voormalige MSC-certificering voor de Hokkaido-setnetvisserij is inmiddels ingetrokken.