Filipijnse tapijtschelp

De laatste beoordeling van de Franse kweek was in 2017, de laatste voor de Italiaanse kweek in 2022.

De Filipijnse tapijtschelp wordt in Frankrijk en Italië gekweekt uit zowel in het wild verzameld broed als broed uit kwekerijen. Voor de kweek is weinig energie nodig en er wordt geen voer of kunstmest gebruikt.

Filipijnse tapijtschelpen zijn filtervoeders en voeden zich met natuurlijk plankton. Er komen daardoor vrijwel geen afvalstoffen vrij. De impact op het milieu is over het algemeen beperkt, al kunnen kweekpercelen invloed hebben op ecologisch waardevolle gebieden. Er worden geen chemische middelen gebruikt. Ziekten kunnen voorkomen, maar de kans op verspreiding naar wilde populaties wordt klein geacht. De CO₂-uitstoot is laag.

Het beheer van de aquacultuur zijn in Frankrijk en Italië grotendeels op orde. Er is geen AIP voor deze kweek en slechts één bedrijf is gecertificeerd door Friend of the Sea. Er is geen ASC-certificering beschikbaar.

Het bestand van de Filipijnse tapijtschelp in de Golf van Morbihan (ICES VIIIa) wordt onvoldoende gevolgd om de huidige toestand goed te beoordelen. De soort is weinig gevoelig voor visserijdruk, maar de laatste beschikbare gegevens wijzen op een lage aanwas van jonge schelpen.

Het handmatig rapen van Filipijnse tapijtschelpen is zeer selectief en veroorzaakt vrijwel geen bijvangst. De teruggooi is verwaarloosbaar. De impact op het ecosysteem en de bodem is gering. De CO₂-uitstoot is vrijwel nihil en er is geen risico op verloren vistuig.

Het beheer was tot 2019 goed georganiseerd, maar recente gegevens ontbreken. Daardoor is niet goed te beoordelen hoe effectief het huidige beheer is. Er is geen FIP en de visserij is niet MSC-gecertificeerd.

Er is weinig bekend over het bestand van de Filipijnse tapijtschelp in China. Er zijn geen betrouwbare bestandsgegevens of officiële beoordelingen beschikbaar. De soort groeit snel, maar wordt in dit gebied waarschijnlijk te intensief bevist.

De dregvisserij op Filipijnse tapijtschelpen heeft een grote impact op de zeebodem en het bodemleven. De mate van bijvangst is onbekend en de teruggooi is waarschijnlijk hoog. Schade aan beschermde soorten lijkt beperkt, maar kan niet worden uitgesloten.

Het beheer is onvoldoende. Er zijn algemene regels voor de visserij, maar de handhaving schiet tekort en er is weinig bekend over de effectiviteit van maatregelen om natuur, habitats en bijvangst te beschermen. Enkele visserijen doen mee aan een FIP, de visserij is niet MSC-gecertificeerd.