Langoest

De laatste beoordeling van deze visserij was in 2018.

Het bestand van de Australische langoest (P. cygnus) is duurzaam bevist en verkeert in een gezonde toestand. Het huidige beheer lijkt effectief en houdt de populatie op een gezond niveau.

Bij de visserij met vallen is de bijvangst en hoeveelheid discards laag. Er zijn effectieve maatregelen om de interactie met bedreigde soorten te beperken. De visserij kan de leefomgeving rond riffen beïnvloeden, maar de effecten van de vallen zijn over het algemeen beperkt.

Het beheer van de visserij is de afgelopen jaren verbeterd en wordt als grotendeels effectief beoordeeld. In Australië zijn ook eerste stappen gezet naar een beheer dat rekening houdt met het hele ecosysteem.

Het bestand van de Caribische langoest (P. argus) staat in Nicaragua onder hoge visserijdruk en er wordt mogelijk te veel gevist. Ook in de Bahama’s ligt de visserijdruk rond het niveau waarbij een duurzaam bestand kan worden behouden, al is er wel een afname van grote langoesten is waargenomen.

Bij de visserij met handmatig rapen en handgereedschap in Nicaragua zijn bijvangst en discards zeer laag en zijn effecten op kwetsbare soorten niet waarschijnlijk. Bij de visserij met casitas (vallen) in de Bahama’s zijn bijvangst en discards laag tot matig en kan de visserij koraalriffen en zeegras negatief beïnvloeden.

Het beheer omvat onder andere minimumvangstmaten, een gesloten seizoen, regels voor ontsnappingspanelen en een verbod op het aanlanden van vrouwtjes met eieren. Illegale visserij en gebrekkige naleving blijven echter belangrijke problemen, waardoor het beheer slechts beperkt effectief is.

De visserij op de Bahama’s is MSC-gecertificeerd; de Nicaraguaanse visserij neemt deel aan het MSC Improvement Program om ook certificering te krijgen.

Het bestand van de Californische langoest (P. interruptus) in Mexico lijkt gezond en wordt niet volledig bevist. Ook in de Verenigde Staten wordt het bestand als gezond beoordeeld, maar de meest recente beoordeling dateert uit 2011, waardoor de effectiviteit van het beheer niet goed kan worden beoordeeld.

Bij de visserij met vallen is de bijvangst van vissen en discards over het algemeen laag, maar is de bijvangst van schaaldieren en krabben hoog. Een matige hoeveelheid andere soorten wordt aan land gebracht. De vallen hebben een laag tot matig effect op de zeebodem. Bijvangst van bedreigde soorten is niet waarschijnlijk, al zijn in het visgebied wel bedreigde soorten aanwezig en zijn verstrikkingen van zeezoogdieren en zeeschildpadden bekend uit de Amerikaanse visserij.

De Californische langoestvisserij in Mexico is MSC-gecertificeerd; het certificaat is geldig tot juni 2027.

Het bestand van de Caribische langoest (P. argus) in Cuba wordt volledig bevist, maar de visserijdruk is de afgelopen tien jaar sterk afgenomen en lijkt nu op een niveau te liggen dat de populatie in stand kan houden. In de Verenigde Staten en op de Bahama’s is de toestand van het bestand onbekend, maar lijkt de huidige visserijsterfte het bestand niet te bedreigen.

Bij de visserij met kunstmatige schuilplaatsen en handmatig rapen in Cuba zijn bijvangst en discards laag en is de vangst van jonge langoesten door minimumvangstmaten niet waarschijnlijk. In de Verenigde Staten en op de Bahama’s heeft handmatig rapen weinig effect op het ecosysteem en zijn bijvangst en discards zeer laag. De effecten op kwetsbare soorten en de zeebodem zijn in beide gebieden beperkt.

Het beheer in Cuba is relatief goed geregeld, met beperkte toegang en beperkingen op de visserij-inspanning, maar illegale en ongemelde visserij blijft een probleem. Het beheer in de Verenigde Staten en op de Bahama’s is deels effectief, waarbij vooral illegale visserij op de Bahama’s een belangrijk aandachtspunt is. Een derde van de langoestvisserij op de Bahama’s is MSC-gecertificeerd.

De laatste beoordeling van deze visserij was in 2015.

Het bestand van de koningslangoest (P. regius) in de oostelijke centrale Atlantische Oceaan is onvoldoende bekend. Van de meeste bestanden zijn weinig wetenschappelijke gegevens beschikbaar, maar voor zover bekend zijn veel bestanden in West-Afrika overbevist.

Bij de visserij met vallen is de visserij selectief en zijn bijvangst en discards waarschijnlijk laag. Door de manier waarop in West-Afrika wordt gevist, kan de vangst van te kleine en niet-doelsoorten echter niet worden uitgesloten. Negatieve effecten van de visserij op het ecosysteem zijn niet waarschijnlijk.

Een uitgebreid beheersysteem voor de langoestvisserij is niet aanwezig.

Het bestand van de Caribische langoest (P. argus) in de Westelijke Centrale Atlantische Oceaan wordt in de meeste landen als volledig benut beschouwd en de visserijdruk zou moeten worden verlaagd. Voor verschillende gebieden zijn de gegevens beperkt en recente bestandsbeoordelingen ontbreken.

Bij de visserij met geankerde kieuwnetten is de bijvangst en hoeveelheid discards waarschijnlijk hoog en worden ook jonge langoesten gevangen. Bij de visserij met vallen is de bijvangst van vissen laag, maar die van schaaldieren hoog en worden waarschijnlijk ook jonge langoesten gevangen. Bij beide visserijen kunnen kwetsbare soorten worden gevangen en zijn de effecten op de zeebodem laag tot matig.

Het beheer verschilt sterk per land en is over het algemeen slechts beperkt effectief of de effectiviteit is onbekend. Belangrijke problemen zijn gebrekkige gegevens, illegale visserij en onvoldoende naleving van de regels.

De langoestvisserij in Honduras en Nicaragua neemt deel aan een FIP.

De laatste beoordeling van deze visserij was in 2016.

Het bestand van de Australische langoest (P. cygnus) in de Indische Oceaan is onvoldoende bekend. Beschikbare informatie wijst erop dat de visserij er in een zorgelijke toestand verkeert en in grote delen van het gebied worden waarschijnlijk veel jonge langoesten gevangen.

Bij de visserij met vallen is de bijvangst en hoeveelheid discards over het algemeen laag. De effecten op de zeebodem zijn laag tot matig, maar omdat langoesten een belangrijke rol spelen in het ecosysteem kan het wegnemen van grote hoeveelheden langoest leiden tot veranderingen in het ecosysteem.

Het beheer van de langoestvisserij in de Indische Oceaan is vaak beperkt of ontbreekt. Bestaande regels worden bovendien vaak onvoldoende nageleefd en veel kleinschalige visserijen zijn nauwelijks gereguleerd.

Een aantal visserijen doen mee aan een FIP.

De laatste beoordeling van deze visserij was in 2021.

Het bestand van de Japanse langoest (P. japonicus) lijkt in goede conditie en wordt op een passend niveau bevist. De beschikbare gegevens wijzen erop dat er geen sprake is van overbevissing. Er zijn geen vangstlimieten ingesteld voor deze soort.

Bij de visserij met geankerde kieuwnetten kunnen kwetsbare soorten worden gevangen en is de hoeveelheid discards onbekend. De overleving van teruggegooide dieren wordt laag ingeschat, terwijl jonge langoesten waarschijnlijk niet worden gevangen. De effecten op de zeebodem zijn naar verwachting laag tot matig, maar de gevolgen voor het ecosysteem zijn onvoldoende bekend.

Het beheer is gedeeltelijk effectief. Vooral het voorkomen van bijvangst en discards en de bescherming van kwetsbare soorten zijn nog onvoldoende geregeld. Er wordt gewerkt aan een beheer dat rekening houdt met het hele ecosysteem.