Atlantische bonito

De laatste beoordeling van deze visserij was in 2017.

Het is onduidelijk hoe het met het bestand van de Atlantische bonito gaat in de Middellandse Zee. Er zijn te weinig gegevens beschikbaar om te beoordelen of de huidige visserijdruk duurzaam is.

Zowel de visserij met tonnara (een soort fuiken) als met handlijnen en hengelsnoeren is zeer selectief en kent weinig bijvangst van kwetsbare (ETP) soorten. Ook de teruggooi is laag. Beide vangstmethoden hebben nauwelijks impact op het ecosysteem en veroorzaken geen schade aan de zeebodem. Er zijn weinig gegevens beschikbaar over de samenstelling van de vangst. Beide vangstmethoden zijn duurzame keuzes en er is op basis van de beschikbare informatie geen duidelijke voorkeur.

Het beheer van de visserij is verdeeld over meerdere internationale en nationale organisaties. Het huidige beheer wordt als deels effectief beoordeeld en een ecosysteembenadering is nog in ontwikkeling.

De laatste beoordeling van deze visserij was in 2016.

Het is onduidelijk hoe het met het bestand van de Atlantische bonito voor de Portugese kust gaat. Er zijn te weinig gegevens beschikbaar om te beoordelen of de huidige visserijdruk duurzaam is.

Bij de visserij met oever-bediende xávega-netten (Kruisnetten) is de impact op kwetsbare (ETP) soorten onvoldoende bekend, al raken soms grote aantallen kleine walvisachtigen verstrikt. De teruggooi en sterfte zijn hoog. De visserij veroorzaakt waarschijnlijk weinig schade aan het ecosysteem en de zeebodem. Xávega is een traditionele kleinschalige vangstmethode, maar scoort door de hoge teruggooi minder goed.

Het beheer van deze kleinschalige visserij wordt als beperkt effectief beoordeeld. Er ontbreken voldoende gegevens en een betrouwbare bestandsschatting om de visserij goed te kunnen beheren.

Het is onduidelijk hoe het met het bestand van de Atlantische bonito gaat in de Middellandse Zee. Er zijn te weinig gegevens beschikbaar om te beoordelen of de huidige visserijdruk duurzaam is.

Bij de visserij met ringzegens is de bijvangst van kwetsbare (ETP) soorten beperkt, maar een groot deel van de gevangen bonieten heeft zich nog niet voortgeplant en de visserij verstoort het voedselweb. Bij de visserij met kieuwnetten is de bijvangst van kwetsbare (ETP) soorten, zoals zeeschildpadden, zeezoogdieren en haaien en roggen, juist hoog en ook de teruggooi is relatief groot. Geen van beide vangstmethoden beschadigt de zeebodem. Visserij met ringzegens heeft de voorkeur vanwege de veel lagere bijvangst van kwetsbare soorten.

Het beheer van de visserij is verdeeld over meerdere internationale en nationale organisaties. Het huidige beheer wordt als beperkt effectief beoordeeld en een ecosysteembenadering is nog in ontwikkeling.