Peruaanse ansjovis

Het bestand van de ansjovis in de centrale en zuidelijke wateren van Chili is een ander bestand dan dat voor de kust van Peru. Het gaat om het kleinste van de drie ansjovisbestanden in de Humboldtstroom. Voor het beheer wordt het bestand opgesplitst in Atacama en Coquimbo en Valparaíso tot Los Lagos. Beide delen verkeren momenteel op een duurzaam niveau, maar de paaibiomassa schommelt sterk door natuurlijke verschillen in de aanwas. In Atacama en Coquimbo is de visserijdruk wel zo hoog dat het bestand op langere termijn kan afnemen.

De visserij vindt plaats met ringzegens. Er is bijvangst van kwetsbare en beschermde soorten, maar er is onvoldoende informatie om de omvang hiervan goed te beoordelen. Naar schatting bestaat ongeveer 10% van de vangst uit discards. Ook kan extra sterfte ontstaan doordat ongewenste vangst tijdens het vissen wordt losgelaten. Ringzegens raken normaal gesproken de zeebodem niet, maar in deze visserij worden ze ook dicht bij de kust gebruikt. Hierdoor kan wel schade aan de bodem ontstaan.

Het beheer maakt gebruik van vangstlimieten, een verbod op discards en tijdelijke en ruimtelijke sluitingen. In verschillende gebieden zijn de vangstlimieten overschreden. Ook zijn er problemen met niet-gemelde en te laag gemelde vangsten. Het beheer en de handhaving zijn daarom slechts gedeeltelijk effectief.

Het bestand van de Peruaanse ansjovis  in de Peruaanse Exclusieve Economische Zone wordt regelmatig gevolgd. De huidige biomassa ligt ruim boven de grenswaarde. Er is echter onvoldoende informatie om de invloed van de visserijdruk goed te beoordelen. De vangst per inspanning daalt sinds 2021, wat kan wijzen op een te hoge visserijdruk.

De visserij vindt plaats met ringzegens. De bijvangst is laag, maar zeezoogdieren, zeeschildpadden en zeevogels kunnen worden geraakt. De hoeveelheid discards is onbekend. Ansjovis is een belangrijke voedselbron voor veel soorten in de Humboldtstroom. De visserij heeft weinig invloed op de zeebodem, al zijn er zorgen over de effecten in ondiepe kustwateren.

Het beheer houdt rekening met de sterke natuurlijke schommelingen van het bestand. De maatregelen lijken de visserijdruk te kunnen beperken, maar de controle en aanpak van illegale visserij zijn onvoldoende effectief. Ook is niet duidelijk hoe effectief de maatregelen tegen bijvangst en discards zijn.