Grote pijlinktvis

De laatste beoordeling van deze visserij was in 2016.

Het bestand is zowel in de Noordoostelijke Atlantische Oceaan als in de Oostelijk Centraal-Atlantische Oceaan onvoldoende onderzocht om de toestand betrouwbaar te beoordelen. Door de korte levenscyclus lijkt de soort weinig gevoelig voor visserijdruk en hebben veranderingen in het milieu waarschijnlijk meer invloed op het bestand dan de visserij.

De visserij met jiggen/mechanische handlijnen en hengelsnoeren is zeer selectief en behoort tot de meest duurzame vangstmethoden. Bijvangst en teruggooi zijn gering en de methode heeft geen directe invloed op de zeebodem.

Het beheer is beperkt. In Europa geldt een algemeen beheer voor de visserij, maar voor deze pijlinktvis ontbreken een bestandsbeoordeling en soortspecifieke beheermaatregelen.

De laatste beoordeling van deze visserij was in 2018.

Het bestand in de Noordoostelijke Atlantische Oceaan is onvoldoende onderzocht om de toestand betrouwbaar te beoordelen. Door het gebrek aan gegevens is niet vast te stellen of de huidige visserijdruk duurzaam is.

De visserij met zwevende ottertrawls heeft geen directe invloed op de zeebodem. Over de effecten op beschermde soorten, bijvangst en het ecosysteem is echter weinig bekend, waardoor de duurzaamheid van deze vangstmethode moeilijk is te beoordelen.

Het beheer is deels effectief. Er gelden algemene maatregelen binnen het Gemeenschappelijk Visserijbeleid, maar soortspecifiek beheer en een betrouwbare bestandsbeoordeling ontbreken.