Het bestand van koolvis in de Barentszzee en Noorse Zee staat er goed voor. De biomassa ligt ruim boven het streefniveau, de visserijdruk is laag en de aanwas van jonge vis is al meerdere generaties stabiel.
Het gaat matig met het bestand van koolvis in de Noordzee, Skagerrak, Kattegat, Rockall en ten westen van Schotland. De visserijdruk is laag, maar de aanwas van jonge vis blijft beperkt.
Bij de visserij met sleepnetten (bodemottertrawls) is de bijvangst van kwetsbare (ETP) soorten, zoals roggen en roodbaars, een belangrijk aandachtspunt. De teruggooi is niet goed in beeld, maar voor haaien en roggen zijn hoge teruggooipercentages bekend, en ook jonge vis wordt regelmatig gevangen. De visserij verstoort het voedselweb en veroorzaakt schade aan de zeebodem. De CO₂-uitstoot is gemiddeld en achtergelaten vistuig vormt een groot risico.
Het bestand wordt goed gemonitord en beheerd door Noorwegen met vangstlimieten en een langetermijnbeheerplan. Het beheer is over het algemeen effectief, al blijven de bescherming van sommige kwetsbare soorten, illegale teruggooi en maatregelen tegen achtergelaten vistuig aandachtspunten. Dankzij de verbeterde toestand van het bestand is de beoordeling verhoogd van lichtrood naar geel.
Vanwege verschillen in management en bestand scoort koolvis gevangen rond de Barentszzee en Noorse Zee hoger (geel) dan elders (rood), maar beiden worden afgeraden vanwege de vangstmethode zelf.