De laaste beoordeling van deze visserij was in 2013.
Het bestand van papegaaivissen (Scarus spp.) in de centrale westelijke Stille Oceaan is onvoldoende onderzocht. Geen van de soorten uit dit geslacht in dit gebied staat als bedreigd of ernstig bedreigd geregistreerd, maar door het gebrek aan gegevens is de gevoeligheid voor visserijdruk moeilijk goed te beoordelen. In de Filipijnen is de visserijdruk de afgelopen 10 tot 20 jaar toegenomen, met plaatselijk sterke afnames van papegaaivissen. De combinatie van visserijdruk, aantasting van koraalriffen en klimaatverandering vergroot het risico op verdere achteruitgang.
De visserij vindt plaats met geankerde kieuwnetten. Deze methode kan veel verschillende soorten bijvangen, waaronder haaien, roggen, zeeschildpadden en dolfijnen. De hoeveelheid discards is over het algemeen laag, maar kieuwnetten kunnen wel schade veroorzaken wanneer ze in koraal verstrikt raken. Papegaaivissen spelen een belangrijke rol op koraalriffen: ze houden de algengroei laag en dragen bij aan het afschrapen en verplaatsen van koraal en sediment. Een verdere afname van papegaaivissen kan daarom meerdere functies van het ecosysteem verstoren.
Er is weinig informatie beschikbaar over het beheer van deze visserij. Effectieve maatregelen om de visserijdruk te beperken en de koraalriffen te beschermen zijn onvoldoende aangetoond.