Het bestand van de rode mul is in veel gebieden onvoldoende onderzocht. Waar wel gegevens beschikbaar zijn, wijzen de beoordelingen in verschillende gebieden op overbeviste bestanden en een te hoge visserijdruk, maar in andere gebieden zijn de bestandstoestand en visserijdruk niet goed bekend. Vooral vanwege algehele overbevissing scoort deze soort rood ongeacht vangstmethode.
De visserij vindt plaats met geankerde kieuwnetten, schakels, bodemottertrawls, boomkorren, schotse zegens en twinrig. De verschillende visserijen kunnen bijvangst veroorzaken van kwetsbare en beschermde soorten, waaronder zeezoogdieren, zeevogels en kraakbeenvissen, en kunnen ook jonge rode mul en andere niet-doelsoorten vangen. De hoeveelheid discards verschilt per gebied en vismethode en is vaak onvoldoende bekend; in sommige gebieden zijn hoge percentages gemeld. De impact op het ecosysteem en de bodem verschilt per vismethode: kieuwnetten en schakels hebben over het algemeen een lage fysieke impact op de bodem, maar bodemottertrawls en boomkorren kunnen grotere effecten hebben op habitats en ecosystemen. Bij kieuwnetten en schakels is daarnaast een hoog risico op verloren vistuig.
Het beheer verschilt per gebied en is over het algemeen slechts gedeeltelijk of marginaal effectief. In sommige gebieden zijn vangstlimieten, maatregelen voor beschermde soorten en maatregelen om discards en verloren vistuig te beperken aanwezig, maar de monitoring en handhaving zijn niet overal voldoende en voor rode mul zijn weinig of geen specifieke maatregelen.