Het bestand van de leng in de Noord-Atlantische Oceaan en de Arctische Oceaan lijkt stabiel, hoewel lokaal lage niveaus voorkomen. Er zijn aanwijzingen dat de visserijdruk te hoog is, wat op lange termijn tot een afname van het bestand kan leiden. Tegelijkertijd nemen de bestandsindices al ongeveer twintig jaar toe.
Bij de visserij met bodemottertrawls worden haaien, roggen en zeezoogdieren als bijvangst gevangen, waaronder mogelijk bedreigde soorten. De hoeveelheid discards wordt geschat op meer dan 30 tot 40 procent. Bodemottertrawls kunnen de zeebodem sterk beschadigen, vooral in gebieden met kwetsbare leefgebieden, en hebben een hoog risico op verloren vistuig.
Het beheer is slechts gedeeltelijk effectief. Vangstlimieten zijn in het verleden boven het wetenschappelijke advies vastgesteld en er is geen gezamenlijk beheer voor het hele verspreidingsgebied. Er zijn wel regels voor bijvangst en illegale visserij en de naleving is over het algemeen goed. In delen van deze visserij bestaat bovendien een hoog risico op mensenrechtenschendingen, waaronder mensenhandel en schuldgebonden arbeid.
Een deel van de visserijen zijn MSC-gecertificeerd.