Het gaat zeer slecht met het bestand in de Noordzee en het Oostelijke Engelse Kanaal. De biomassa ligt al meer dan tien jaar ruim onder het gewenste niveau en de visserijdruk is te hoog, ondanks een nulvangstadvies en sinds 2025 alleen een beperkte bijvangstquotum.
Bij de visserij met zwevende ottertrawls is de bijvangst van kwetsbare (ETP) soorten beperkt omdat de netten de bodem niet aan (hoeven) te raken, al worden incidenteel dolfijnen en andere zeezoogdieren gevangen. Minder dan 5% van de vangst wordt teruggegooid, maar de visserij vangt ook overbeviste en onbeheerde soorten. De visserij verstoort het voedselweb doordat belangrijke prooivissen worden weggevangen, maar raakt de zeebodem niet. De CO₂-uitstoot is laag en achtergelaten vistuig vormt een gemiddeld risico.
Het bestand wordt slechts gedeeltelijk gemonitord en een specifiek beheerplan ontbreekt. Het beheer is beperkt effectief; de handhaving binnen de EU schiet tekort en het bestand is al jarenlang overbevist. Daarnaast bestaan in delen van deze visserij zorgen over arbeidsomstandigheden en mensenrechtenschendingen.