Wijting (lekkerbek)

Wijting is sinds 2010 MSCMSC:
Marine Stewardship Council, een onafhankelijke, internationale non-profit organisatie die een keurmerk heeft ontwikkeld dat garant staat voor goed beheerde, duurzame visserij. Visproducten die voldoen aan de criteria van het keurmerk zijn te herkennen aan het blauwe MSC-logo.-gecertificeerd. Er zijn momenteel twee MSC-gecertificeerde gemengdegemengde visserij:
Visserijen die op meerdere bestanden tegelijk vissen. Vaak is er één doelsoort, maar worden er meerdere soorten uit meerdere bestanden tegelijk gevangen. visserijen actief op de Noordzee, die naast wijting ook schelvis, heek en tong vangen. MSC-gecertificeerde wijting wordt gevangen met Deensedeense zegen:
Een visserijtechniek waarbij het schip stil (voor anker) ligt tijdens het binnenhalen. Het net wordt met een grote rondtrekkende beweging uitgezet. Deze techniek wordt ook wel snurrevaad genoemd. zegens en sleepnettensleepnetten:
Een visserijtechniek waarbij kegelvormige netten eindigend in een kuil door de waterkolom of over de bodem worden gesleept..

Specifiek in de Portugese wateren en de Golf van Biskaje gaat het matig met het wijting bestand.

Visserij met handlijnen, hengelsnoeren, en trollijnen wordt beschouwd als een van de meest duurzame visserijmethoden. Door de hoge selectiviteit is er weinig tot geen bijvangst en daardoor ook weinig teruggooi. De ecologische impact op lange termijn is naar verwachting laag. Er is geen bekende impact op de zeebodem of op bedreigde en beschermde soorten.

Het beheer van de beoordeelde visserij wordt als grotendeels effectief beschouwd. Een ecosysteemgerichte aanpak (Ecosystem Based Management, EBM) wordt momenteel ingevoerd.

Het wijtingbestandbestand:
De vissen van een bepaalde soort die zich in hetzelfde paaigebied in dezelfde periode voortplanten. bevindt zich op een duurzaamDuurzaam:
Het voorzien in de behoeften van huidige generaties, zonder daarmee voor toekomstige generaties de mogelijkheden in gevaar te brengen. Hierdoor kunnen ook toekomstige generaties gebruik maken van dezelfde behoeften. niveau. Wel wordt gezien dat de leeftijd waarop wijting geslachtsrijp wordt, steeds jonger wordt. Dit zou kunnen betekenen dat de wat oudere individuen vaker in de vangst beland zijn, waardoor het momenteel nodig is om eerder te kunnen voortplanten dan voorheen.

SchotseSchotse zegen:
Een vistechniek waarbij een kuilnet met aan weerszijden een lange lijn (de zegentouwen) door het water wordt getrokken. Het schip stoomt langzaam vooruit bij het binnenhalen. Ook wel flyshooting genoemd. zegens, of flyshoot, hebben waarschijnlijk impact op andere soorten, waaronder bedreigde en beschermdeBeschermde soorten:
Veel mariene soorten worden beschermd tegen opzettelijke of bewuste verstoring, vangen, verwonden en doden, en in sommige gevallen bezit of verkoop. Vaak worden soorten beschermd als deze een belangrijke rol vervullen in het ecosysteem of als deze gevoelig zijn voor visserij. Deze mariene soorten zijn beschermd ongeacht of ze zich binnen of buiten beschermde mariene gebieden bevinden. soorten. Uit onderzoek blijkt echter dat de bijvangstbijvangst:
Soorten die worden gevangen naast de soorten waar gericht op wordt gevist. Bijvangst kan bestaan uit te kleine soorten en niet-commerciële soorten, en kan worden gehouden (dit deel wordt soms bijproduct genoemd) of overboord worden gegooid (discards). Bijvangst kunnen ook zeezoogdieren zoals dolfijnen en walvissen zijn, of schildpadden en zeevogels. van haaien en roggen minder vaak voorkomt dan eerder werd gedacht. Doordat deze visserij voor een groot deel op gegevensarmeGegevensarme:
Vissoorten waar nog geen wetenschappelijke informatie voor beschikbaar is. Door gebrek aan informatie worden deze soorten vaak niet beheerd door EU vangstadviezen. soorten vist, is het nog vrij onbekend wat de impact van deze visserij is op andere vissoorten in het ecosysteem.

Wijting wordt beheerd door gemeenschappelijke  vangstlimietenvangstlimieten:
De maximale hoeveelheid vis van een vissoort die gevangen mag worden per land, per jaar., wat betekent dat er geen controle is over hoeveel wijting gevangen wordt per specifiek beheergebied. Het beheerBeheer:
De regelgeving rondom visserij en aquacultuur die ervoor zorgt dat de productie binnen wettelijke kaders wordt uitgevoerd en dat duurzaamheid verzekerd kan worden. van deze soort is gedeeltelijk effectief.

Het wijtingbestandbestand:
De vissen van een bepaalde soort die zich in hetzelfde paaigebied in dezelfde periode voortplanten. bevindt zich op een duurzaamDuurzaam:
Het voorzien in de behoeften van huidige generaties, zonder daarmee voor toekomstige generaties de mogelijkheden in gevaar te brengen. Hierdoor kunnen ook toekomstige generaties gebruik maken van dezelfde behoeften. niveau. Wel wordt gezien dat de leeftijd waarop wijting geslachtsrijp wordt, steeds jonger wordt. Dit zou kunnen betekenen dat de wat oudere individuen vaker in de vangst beland zijn, waardoor het momenteel nodig is om eerder te kunnen voortplanten dan voorheen.

Sleepnettensleepnetten:
Een visserijtechniek waarbij kegelvormige netten eindigend in een kuil door de waterkolom of over de bodem worden gesleept. veroorzaken waarschijnlijk aanzienlijke negatieve gevolgen voor het ecosysteem doordat ze in contact komen met bentische habitats en soorten. Bijvangstbijvangst:
Soorten die worden gevangen naast de soorten waar gericht op wordt gevist. Bijvangst kan bestaan uit te kleine soorten en niet-commerciële soorten, en kan worden gehouden (dit deel wordt soms bijproduct genoemd) of overboord worden gegooid (discards). Bijvangst kunnen ook zeezoogdieren zoals dolfijnen en walvissen zijn, of schildpadden en zeevogels. van andere soorten, waaronder bedreigde en beschermdeBeschermde soorten:
Veel mariene soorten worden beschermd tegen opzettelijke of bewuste verstoring, vangen, verwonden en doden, en in sommige gevallen bezit of verkoop. Vaak worden soorten beschermd als deze een belangrijke rol vervullen in het ecosysteem of als deze gevoelig zijn voor visserij. Deze mariene soorten zijn beschermd ongeacht of ze zich binnen of buiten beschermde mariene gebieden bevinden. soorten, is waarschijnlijk en vaak gedocumenteerd. Deze methode wordt sterk afgeraden door Goodfish.

Wijting wordt beheerd door gemeenschappelijke vangstlimietenvangstlimieten:
De maximale hoeveelheid vis van een vissoort die gevangen mag worden per land, per jaar., wat betekent dat er geen controle is over hoeveel wijting gevangen wordt per specifiek beheergebied. Het beheerBeheer:
De regelgeving rondom visserij en aquacultuur die ervoor zorgt dat de productie binnen wettelijke kaders wordt uitgevoerd en dat duurzaamheid verzekerd kan worden. van deze soort is gedeeltelijk effectief.

Het wijting bestand in de Noordoostelijke Atlantische Oceaan bevind zich in slechte staat, behalve tussen de Ierse Zee en de Golf van Biskaje waar het zich in matige staat bevind.

De visserij met kieuwnetten en schakelnetten kan invloed hebben op kwetsbare (ETP) soorten, zoals zeezoogdieren, vogels, haaien en roggen, maar de beschikbare gegevens zijn beperkt. De hoeveelheid teruggegooide vis wordt geschat op maximaal 30%, al kan deze mogelijk tot 53% oplopen met een grote onzekerheid door beperkte monitoring. De visserij kan het ecosysteem beïnvloeden en de vangstsamenstelling van onbekende of overbeviste soorten is niet goed vast te stellen. De CO₂-uitstoot is laag, maar verloren of achtergelaten vistuig vormt een hoog risico voor het zeeleven.