Spaanse makreel (Scomber japonicus)

Het gaat goed met het bestand van deze makreel in de Midden-Oostelijke en Zuid-Oostelijke Stille Oceaan.

Specifiek bij Ecuador scoort deze vangstmethode dusver nog groen; de ringzegenvisserij is verantwoordelijk voor meer dan 90% van de aanvoer van kleine pelagische soorten hier. Het bestand verkeert momenteel in een goede staat en er is geen risico op overbevissing, al wordt het risico op overexploitatie als verhoogd ingeschat. De visserij heeft een lage impact op beschermde (ETP) soorten, de hoeveelheid teruggegooide vangst en ongemonitorde aanvoer is laag en de impact op het ecosysteem, de bodem en het klimaat is beperkt.

De visserij wordt beheerd op basis van een nationaal beheerplan en er vindt monitoring, controle en handhaving plaats. Het beheer is grotendeels gebaseerd op wetenschappelijk advies, maar de vertaling hiervan naar jaarlijkse vangstlimieten is niet volledig uitgewerkt. Er zijn maatregelen om beschermde (ETP) soorten te beschermen en illegale visserij tegen te gaan, maar de doeltreffendheid hiervan is beperkt.

In Ecuador wordt daarnaast een beheermodel voor de kleine pelagische visserij toegepast op basis van indicatorsoorten, waarbij jaarlijks wordt gemonitord met betrokkenheid van stakeholders en technische ondersteuning van IPIAP. De bestaande maatregelen zijn grotendeels effectief in het waarborgen van naleving en handhaving, al blijft de invloed op lokale bestaansmiddelen onzeker door beperkte data.

Er zijn een aantal visserijen met MSC certificering, en in Ecuador doet de klein pelagische visserij mee aan een FIP.

Het gaat voorlopig goed met het bestand van deze vis in de Zuid-Oostelijke Stille Oceaan.

De zwevende ottertrawlvisserij op op de (Japanse) spaanse makreel kan mogelijk impact hebben op beschermde (ETP) soorten, met name vogels. Er zijn geen gedetailleerde gegevens over de bijvangst en de samenstelling van de aanvoer is niet exact bekend, al geldt wettelijk een maximum van 20% bijvangst en wordt de sterfte door teruggegooide vangst geschat op minder dan 10% van de totale vangst. Er is aanwijzing dat de visserij het voedselweb of ecosysteem kan beïnvloeden, maar er zijn geen bekende habitatproblemen. De CO₂-voetafdruk is laag en het risico van achtergelaten, verloren of afgedankt vistuig is gemiddeld.

Bij de rinzegenvisserij is er bewezen bijvangst maar de impact op populatieniveau is onbekend. De sterfte door teruggooien wordt laag ingeschat, al kan extra sterfte optreden door slippen, waarvan de omvang niet bekend is. Er geldt een wettelijk maximum van 20% bijvangst, maar de exacte samenstelling van de aanvoer is onbekend. Er is aanwijzing dat de visserij het voedselweb of ecosysteem kan beïnvloeden, en hoewel ringzegens normaal geen contact met de bodem hebben, kan dit in de praktijk dicht bij de kust wel voorkomen. De CO₂-voetafdruk is laag en het risico van achtergelaten, verloren of afgedankt vistuig is eveneens laag.

Omdat er geen gedetailleerde gegevens over bijvangst beschikbaar zijn, kan de effectiviteit van maatregelen voor beschermde (ETP) soorten niet worden beoordeeld. Maatregelen tegen illegale visserij en voor naleving zijn slechts beperkt effectief, met aantoonbare illegale activiteiten, corruptie en lage transparantie in besluitvorming. De betrokkenheid van stakeholders is gering en het levensonderhoud van lokale gemeenschappen in Peru wordt negatief beïnvloed. Maatregelen tegen achtergelaten vistuig zijn aanwezig, maar de effectiviteit daarvan is onbekend.

Het bestand van de (Japanse) spaanse makreel in de Noord-Westelijke Stille Oceaan bevind zich in slechte staat.