Beekridder

Beekridder (Riddervis of Arctic char) met het ASC label wordt gekweekt in doorstroomsystemen in IJsland en Italië.

Deze soort wordt gecertificeerd met de forel-standaard van ASC die in 2014 beschikbaar kwam. Het keurmerk zorgt er niet alleen voor dat er duurzamer voer gebruikt wordt, maar ook dat er maatregelen worden getroffen om de negatieve milieueffecten te verminderen. Dit zijn bijvoorbeeld ontsnappingen, onverantwoord gebruik van medicijnen en chemicaliën en vervuiling van omgevingswater. Deze maatregelen worden gehandhaafd door strenge onafhankelijke controles waaraan de kwekerijen onderhevig zijn. ASC-beekridder wordt op een verantwoorde manier geproduceerd met respect voor de omgeving en de maatschappij.

Vis in het seizoen 

Deze beoordeling betreft gekweekte vis. Het seizoen is daarom niet van belang.

De laatste beoordeling van deze kwekerij was in 2018.

Het gaat goed met de kweek van riddervis in IJsland. De soort wordt voornamelijk gekweekt in doorstroomsystemen op land en groeit goed onder deze omstandigheden.

De kwekerijen liggen op locaties met een lage ecologische gevoeligheid en de impact op habitats is daardoor beperkt. Ontsnappingen komen weinig voor, maar ontsnapte vissen kunnen concurreren met wilde populaties doordat zij al meerdere generaties in gevangenschap zijn gekweekt. Ziekten en parasieten vormen nauwelijks een probleem en het gebruik van chemische middelen is beperkt. Het voer bevat relatief veel visolie, maar een aanzienlijk deel van de mariene grondstoffen bestaat uit reststromen uit de visverwerking.

Het beheer wordt als grotendeels effectief beoordeeld. Lozingen en milieueffecten zijn gereguleerd en voor nieuwe kwekerijen zijn milieueffectrapportages verplicht. De regelgeving is uitgebreid, maar door de betrokkenheid van veel verschillende overheidsinstanties ook complex.

Het gaat matig met de kweek van Arctische zalmforel in Zweden.

De soort wordt gekweekt in netten in meren (kooien) en er is een fokprogramma dat al tientallen jaren loopt. De kweek veroorzaakt een matige milieubelasting. Door de lozing van voedingsstoffen kan de waterkwaliteit verslechteren en de kwekerijen hebben een matige impact op de omgeving. Ontsnappingen komen weinig voor, maar het risico en de mogelijke gevolgen worden als matig tot hoog beoordeeld. De soort is relatief resistent tegen ziekten, al kan overdracht van BKD en zalmluis naar wilde vissen optreden. Over het gebruik van chemische middelen zijn onvoldoende gegevens beschikbaar. Het voer bevat vismeel en visolie, maar de herkomst van de grondstoffen is grotendeels traceerbaar.

Het beheer wordt als grotendeels effectief beoordeeld. Voor Arctische zalmforel zijn geen Aquaculture Improvement Programs (AIP’s) of onafhankelijke duurzaamheidscertificeringen beschikbaar.

De laatste beoordeling van deze visserij was in 2017.

Het gaat matig met de bestanden van beekridder in Zweedse binnenwateren. De meeste vangsten komen uit het Vätternmeer. Door beperkte gegevens is onduidelijk of de huidige visserijdruk duurzaam is, al lijken de aanlandingen sinds 2011 voorzichtig toe te nemen.

De visserij met handlijnen en hengelsnoeren heeft weinig bijvangst van kwetsbare (ETP) soorten. Discards zijn niet goed gedocumenteerd, maar niet-doelsoorten en jonge vissen worden meestal levend teruggezet. Over de overleving na terugzet is op de lange termijn onvoldoende bekend. Handlijnen en hengelsnoeren veroorzaken geen schade aan de bodem en de impact op het ecosysteem is beperkt.

Het beheer verschilt per water en wordt uitgevoerd door de eigenaar van het betreffende waterlichaam. Daardoor kan de effectiviteit van het beheer als geheel niet goed worden beoordeeld.