Mahi mahi (dolfijnvis, goudmakreel)

Het gaat goed met het mahi mahi bestand in de Zuid-Oostelijke Stille Oceaan. Hoewel er geen gedetailleerde gegevens over teruggooi beschikbaar zijn, wijst onderzoek erop dat de sterfte waarschijnlijk minder dan 5% van de totale vangst bedraagt.

De drijfbeugvisserij kan negatieve gevolgen hebben voor ETP soorten, vooral haaien. De sterfte door teruggooi is onbekend, maar wordt verondersteld minder dan 30% van de vangst te zijn. De visserij heeft waarschijnlijk geen substantiële effecten op ecosysteemniveau, raakt de zeebodem niet, heeft een lage koolstofvoetafdruk en een matig risico op achtergelaten, verloren of afgedankt vistuig.

Er zijn maatregelen om de effecten op ETP soorten te verkleinen, maar de doeltreffendheid hiervan is lastig in te schatten omdat er weinig controle is en de hoeveelheid teruggooi dus onbekend. Er zijn ook geen maatregelen om verlies van vistuig tegen te gaan.

Er zijn visserijen beschikbaar die meedoen aan een FIP, waar betere waarborging van duurzaamheid plaatsvind.

Er is weinig informatie over het bestand van mahi mahi in meeste gebieden maar het lijkt dat deze soort gevoelig is voor visserijdruk en in zich in matig tot slechte staat bevind in de Stille en Zuidelijke Atlantische Oceanen

Bijvangst zoals de mahi mahi vormt een aanzienlijk probleem in de drijfbeugenvisserij, niet alleen voor deze vis maar ook andere ETP soorten onder de zeevogels, vissen, haaien en schildpadden. Deze methode heeft dus een rode score voor de mahi mahi.

Er bestaan enkele beheersmaatregelen op nationaal niveau voor mahi mahi, maar er is geen informatie beschikbaar over of deze visserijen worden gemonitord en gecontroleerd. Het beheer van deze soort is niet effectief.

Er is weinig informatie over het bestand van mahi mahi in meeste gebieden maar het lijkt dat deze soort gevoelig is voor visserijdruk en in zich in matig tot slechte staat bevind in de Stille en Indische Oceaan

Handlijnvisserij op deze soort lijkt aanzienlijk minder negatieve effecten te hebben dan drijvende beugen, en de beoordeelde visserijen lijken een verwaarloosbaar aandeel bijvangst en teruggooi te hebben. De impact van mahi mahi handlijn visserij op de lokale ecologie en ETP soorten lijkt laag te zijn. Voor de handlijnvisserij in Sri-Lanka specifiek is wijzen de beschikbare bronnen erop dat de sterfte als gevolg van teruggooi waarschijnlijk minder dan 5% van de totale vangst uitmaakt. Ongeveer 5% van de aanvoer bestaat uit niet-beheerde soorten. De behoefte aan aasvis voor de hengelvisserij wordt geschat op 8–13% van de totale vangst. De handlijnvisserij scoort daarom vaak juist groen.

Er bestaan enkele beheersmaatregelen op nationaal niveau voor mahi mahi, maar er is geen informatie beschikbaar over of deze visserijen worden gemonitord en gecontroleerd. Het beheer van deze soort is niet effectief.