Noordse (noorse) garnaal

Het Noordse garnalenbestand in de noordoostelijke Atlantische Oceaan is overbevist en bevindt zich in de kritieke zone. De biomassa is sterk afgenomen en behoort tot de laagste waarden uit de tijdreeks, terwijl de visserijdruk te hoog blijft. Ook het bestand in de noordwestelijke Atlantische Oceaan bevindt zich in een kritieke toestand. Daar is de biomassa van de verschillende deelbestanden sterk afgenomen, hoewel de visserijdruk de afgelopen jaren wel is gedaald.

Beide visserijen met sleepnetten zoals bodemottertrawls hebben impact op bedreigde en beschermde soorten. Door het gebruik van sorteerroosters kunnen vissen en andere niet-doelsoorten uit het net ontsnappen, waardoor de bijvangst en discards beperkt blijven. Daarnaast geldt een verbod op het aanlanden van andere bijvangst en moet incidentele vangst direct worden teruggezet. De visserij komt wel in direct contact met de zeebodem, waardoor gevoelige bentische soorten en habitats worden verstoord. De impact op het ecosysteem is aanzienlijk en het risico van verloren vistuig is hoog.

Het beheer van de Noordse garnalenvisserijen is gedeeltelijk effectief. In beide gebieden zijn maatregelen ingesteld om de visserijdruk te beperken en de bijvangst te verminderen, maar deze maatregelen hebben de achteruitgang van de bestanden niet kunnen voorkomen. In de noordoostelijke Atlantische Oceaan is een beheerplan van kracht, terwijl in het noordwestelijke deel onder meer een voorzichtige TAC en technische maatregelen worden toegepast. Een deel van de visserij is MSC-gecertificeerd; De Gulf of St. Lawrence North Shrimp Trawl Fishery en de Norway Skagerrak and Norwegian Deep cold-water prawn fishery zijn momenteel geschorst van de MSC-certificering.

Diverse visserijen op de Noordse garnaalsoort zijn MSCMSC:
Marine Stewardship Council, een onafhankelijke, internationale non-profit organisatie die een keurmerk heeft ontwikkeld dat garant staat voor goed beheerde, duurzame visserij. Visproducten die voldoen aan de criteria van het keurmerk zijn te herkennen aan het blauwe MSC-logo.-gecertificeerd. In de noordwest-Atlantische Oceaan zijn sinds 2008 een aantal visserijen gecertificeerd. Verder dragen aan de oostkant van de Atlantische Oceaan visserijen uit onder andere Denemarken, Estland, Groenland, Schotland, de Faeröer en Noorwegen het MSC-keurmerk. De Noordse garnaal wordt gevangen met fijnmazige sleepnettensleepnetten:
Een visserijtechniek waarbij kegelvormige netten eindigend in een kuil door de waterkolom of over de bodem worden gesleept. met een sorteerpaneel in de keel van het net, waardoor jonge vis kan ontsnappen. Hierdoor wordt de bijvangstbijvangst:
Soorten die worden gevangen naast de soorten waar gericht op wordt gevist. Bijvangst kan bestaan uit te kleine soorten en niet-commerciële soorten, en kan worden gehouden (dit deel wordt soms bijproduct genoemd) of overboord worden gegooid (discards). Bijvangst kunnen ook zeezoogdieren zoals dolfijnen en walvissen zijn, of schildpadden en zeevogels. van vis zoveel mogelijk voorkomen.

Het lijkt goed te gaan met het Noordse bestand in dit gebied, maar het schommelt wel rond de biologisch veilige grens. Door een gebrek aan recente wetenschappelijke gegevens, is er ook wat onzekerheid ontstaan over de ontwikkeling van dit bestand.

Hoewel het onbekend is welke impact deze visserij met sleepnetten heeft op bedreigde en beschermde soorten, lijkt dit wel een rol te spelen. Het aantal discards in deze visserij lijkt niet hoog te zijn en bestaat alleen maar uit soorten die gereguleerd worden middels vangstlimieten. Daarnaast komt deze visserijmethode wel in contact met de bodem, waardoor gevoelige bentische soorten en habitats verstoord kunnen worden.

Deze visserij wordt gereguleerd door vangstlimieten en er wordt toegezien op de implementatie van ecosysteemgericht beheer. Het beheer in IJsland wordt beschouwd als zeer effectief, waarin een aanlandplicht met voldoende toezicht centraal staat. Het beheer van deze soort is grotendeels effectief.