Atlantische Seabob garnaal

De laatste beoordeling van deze visserij was in 2020.

Het bestand van de seabob garnaal in Guyana en Suriname staat er redelijk voor. De biomassa herstelt zich van eerdere overbevissing, maar er bestaat nog veel onzekerheid over de visserijdruk en het bestand wordt gedeeld met buurlanden.

Bij de visserij met bodemsleepnetten zijn voorzieningen aanwezig om de bijvangst te beperken, maar de bijvangst van kwetsbare (ETP) soorten en de teruggooi blijven hoog. De visserij heeft een beperkte impact op de zeebodem doordat vooral over zachte bodems wordt gevist. De impact op het ecosysteem is wel groot. De CO₂-uitstoot en het risico van achtergelaten vistuig worden niet beschreven.

Het beheer wordt als deels effectief beoordeeld. Vooral de ecologische maatregelen kunnen worden verbeterd en een ecosysteembenadering is nog in ontwikkeling. De landen in de regio werken samen via internationale afspraken voor duurzaam beheer van de visserij.

Er is MSC gecertificeerde seabob garnaal verkrijgbaar bij een aantal visserijen. Vanwege de negatieve ecologische effecten van de vangstmethode wordt hij echter toch niet aanbevolen door Good Fish.

De Surinaamse seabob-visserij in de kustwateren van Suriname is sinds 2011 MSC-gecertificeerd. In 2017 is het certificaat vernieuwd. De visserij op de seabob loopt het hele jaar door. De seabob-vissers voeren hun vangsten aan bij de lokale vlootbeheerders en verwerkingsbedrijven van Heiploeg Suriname en Namoona/SAIL. De seabob-visserij is van enorm belang voor de lokale economie. Er wordt gevist met bodemottertrawls en twinrig.