Europese ansjovis

Het gaat goed met de bestanden van ansjovis in de Ligurische Zee, de noordelijke Tyrreense Zee, de Golf van Lion, de Egeïsche Zee, de noordelijke Spaanse wateren en de Zwarte Zee. In al deze gebieden liggen de bestanden op of boven het duurzame niveau en is de huidige visserijdruk laag genoeg om de bestanden gezond te houden. Door de snelle groei en vroege geslachtsrijpheid is het onwaarschijnlijk dat de visserij de leeftijdsopbouw van de bestanden verstoort.

De visserij met ringzegens heeft weinig bijvangst van kwetsbare (ETP) soorten, weinig teruggooi en veroorzaakt geen schade aan de zeebodem. Het terugzetten van complete vangsten (slipping) kan wel extra sterfte veroorzaken. De visserij met zwevende ottertrawls veroorzaakt eveneens geen schade aan de zeebodem en heeft weinig bijvangst en teruggooi, maar het risico op verloren vistuig is groter en bij het ontsnappen uit het net kan extra sterfte optreden. De gevolgen van het wegvangen van grote hoeveelheden ansjovis voor het voedselweb zijn nog niet volledig bekend. Ringzegens zijn daarom de betere keuze.

Het beheer wordt als grotendeels effectief beoordeeld. De bestanden worden goed gemonitord en het beheer vindt plaats via de General Fisheries Commission for the Mediterranean (GFCM) en, voor EU-landen, het Gemeenschappelijk Visserijbeleid. Er blijven aandachtspunten bestaan, zoals de bescherming van kwetsbare soorten, slipping en de handhaving van sommige regels, maar over het algemeen is het beheer voldoende om de bestanden op een duurzaam niveau te houden. Een deel van deze visserijen is MSC-gecertificeerd.

Het gaat goed met de bestanden van ansjovis in de Golf van Biskaje en de Iberische wateren. De biomassa ligt ruim boven het duurzame niveau en de huidige visserijdruk is laag genoeg om het bestand gezond te houden. Sinds de heropening van de visserij in 2010 wordt het bestand duurzaam geëxploiteerd.

De visserij met ringzegens heeft weinig teruggooi en veroorzaakt geen schade aan de zeebodem. De visserij met zwevende ottertrawls kent eveneens weinig teruggooi en veroorzaakt geen schade aan de zeebodem, maar de bijvangst van gewone dolfijnen lijkt groter te zijn dan officieel wordt geregistreerd. De gevolgen voor kwetsbare (ETP) soorten zijn daardoor nog onzeker. Ringzegens zijn daarom de betere keuze.

Het beheer wordt als grotendeels effectief beoordeeld. De visserij valt onder het Gemeenschappelijk Visserijbeleid van de Europese Unie en het bestand wordt goed gemonitord. Wel blijven de bijvangst van gewone dolfijnen en het terugzetten van vangsten (slipping) aandachtspunten. Een deel van deze visserijen is MSC-gecertificeerd.

De Spaanse Cantabrische ringzegen visserij op Europese ansjovis is sinds 2015 MSCMSC:
Marine Stewardship Council, een onafhankelijke, internationale non-profit organisatie die een keurmerk heeft ontwikkeld dat garant staat voor goed beheerde, duurzame visserij. Visproducten die voldoen aan de criteria van het keurmerk zijn te herkennen aan het blauwe MSC-logo.-gecertificeerd. Deze visserij was tussen 2005-2010 gesloten vanwege een verminderde aanwas van jonge vis. Vijf jaar later werd het echter de eerste ansjovis visserij in Europa die MSC-certificering behaalde dankzij een verbeterde langetermijnbeheerplan. MSC-gecertificeerde ansjovis wordt gevangen met ringzegensringzegens:
Een ringnet waarbij het net in een cirkel om een school vissen heen wordt uitgezet. Vervolgens wordt het net aan de onderkant gesloten en binnengehaald. Ook wel purse seine genoemd..

Het gaat matig met de bestanden van ansjovis in de wateren van Marokko en Mauritanië. Het bestand wordt als volledig benut beschouwd en de huidige visserijdruk lijkt duurzaam, maar de biomassa is onzeker en goede referentiewaarden ontbreken. Door de korte levenscyclus van ansjovis schommelt de omvang van het bestand sterk onder invloed van natuurlijke omstandigheden.

De visserij met ringzegens heeft weinig bijvangst van kwetsbare (ETP) soorten en veroorzaakt geen schade aan de zeebodem. De teruggooi is laag, al kan het terugzetten van complete vangsten (slipping) extra sterfte veroorzaken. De visserij met zwevende ottertrawls heeft eveneens weinig teruggooi en veroorzaakt geen schade aan de zeebodem, maar kan incidenteel zeezoogdieren als bijvangst hebben. De gevolgen van het wegvangen van grote hoeveelheden kleine pelagische vissen voor het voedselweb zijn nog onvoldoende bekend. Ringzegens zijn daarom de betere keuze.

Het beheer wordt als deels effectief beoordeeld. Marokko en Mauritanië hebben maatregelen ingevoerd om de visserij op kleine pelagische soorten te reguleren, maar de effectiviteit van deze maatregelen is onzeker en de handhaving blijft vooral in Mauritanië een aandachtspunt. Daarnaast zijn er geloofwaardige aanwijzingen voor mensenrechtenschendingen binnen deze visserij. Er is geen MSC-certificering beschikbaar voor deze visserijen.

Het gaat slecht met de bestanden van ansjovis in het zuidelijke deel van ICES-gebied 9a. De biomassa is sinds het midden van de jaren negentig afgenomen en de huidige visserijdruk ligt boven het duurzame niveau. Daardoor zal het bestand naar verwachting verder afnemen als de visserijdruk niet wordt verlaagd.

De visserij met ringzegens heeft weinig bijvangst van kwetsbare (ETP) soorten en weinig teruggooi. De gevolgen van het wegvangen van grote hoeveelheden ansjovis voor het voedselweb zijn onvoldoende bekend. Ringzegens veroorzaken geen schade aan de zeebodem en de CO₂-uitstoot en het risico op verloren vistuig zijn laag.

Het beheer wordt als onvoldoende effectief beoordeeld. De visserij valt onder het Gemeenschappelijk Visserijbeleid van de Europese Unie, maar de huidige vangstlimieten zijn onvoldoende om de visserijdruk op het zuidelijke bestand terug te brengen. Ook de bijvangst van gewone dolfijnen en het terugzetten van vangsten (slipping) vragen om aanvullende maatregelen. Er is geen MSC-certificering beschikbaar voor deze visserij.

Het gaat slecht met de bestanden van ansjovis in de Adriatische Zee. Het bestand is overbevist en de visserijdruk ligt ruim boven het duurzame niveau. Ook de aanwas van jonge vis neemt af, waardoor herstel van het bestand wordt bemoeilijkt.

De visserij met ringzegens heeft weinig teruggooi en waarschijnlijk weinig bijvangst van kwetsbare (ETP) soorten. De visserij met spantrawls kent eveneens weinig teruggooi, maar overlapt met leefgebieden van kwetsbare haai- en roggensoorten. Beide vangstmethoden veroorzaken geen schade aan de zeebodem. De gevolgen van het wegvangen van grote hoeveelheden ansjovis voor het voedselweb zijn onvoldoende bekend, omdat ansjovis een belangrijke prooisoort is voor veel andere dieren. Ringzegens zijn de iets betere keuze, maar door de slechte toestand van het bestand scoren beide visserijen rood.

Het beheer wordt als deels effectief beoordeeld. Italië, Kroatië en Slovenië werken samen aan het beheer van de kleine pelagische visserijen, maar de huidige maatregelen zijn onvoldoende om de overbevissing te stoppen en het bestand te laten herstellen. Er is geen MSC-certificering beschikbaar voor deze visserijen.