Blauwvintonijn

De eerste visserij Atlantische blauwvintonijn werd in 2020 MSCMSC:
Marine Stewardship Council, een onafhankelijke, internationale non-profit organisatie die een keurmerk heeft ontwikkeld dat garant staat voor goed beheerde, duurzame visserij. Visproducten die voldoen aan de criteria van het keurmerk zijn te herkennen aan het blauwe MSC-logo.-gecertificeerd. Deze soort is en wordt vrijwel overal overbevistoverbevist:
Een visbestand is overbevist wanneer de bestandsomvang zo ver is afgenomen dat het niet langer een maximaal duurzame opbrengst kan produceren., vanwege de hoge marktwaarde; het is één van de duurste, commerciële vissoorten ter wereld. Het beheerBeheer:
De regelgeving rondom visserij en aquacultuur die ervoor zorgt dat de productie binnen wettelijke kaders wordt uitgevoerd en dat duurzaamheid verzekerd kan worden. van de blauwvintonijn wordt in de Middellandse Zee overzien door ICCATICCAT:
International Commission for the Conservation of Atlantic Tunas, een internationale visserijorganisatie verantwoordelijk voor het behoud van tonijn en tonijnachtige soorten in de Atlantische Oceaan en haar aansluitende zeeën.. Een gebrek aan robuuste informatie en waarnemingen op zee vormen grote problemen voor deze visserij. Daarnaast dragen het internationale karakter van de tonijnhandel, het opvissen en -kweken van jonge tonijn en de illegaleillegale visserij:
Visserijen die zich niet aan de vastgestelde afspraken houden, zoals het niet opgeven van vangsten aan nationale overheden, het opereren zonder vergunning of in verboden/gesloten zones. Illegale visserij valt onder IUU (Illegal Unreported Unregulated) fishing. visserij enorm bij aan het langzame herstel van deze soort.

Ondanks dat het bestandbestand:
De vissen van een bepaalde soort die zich in hetzelfde paaigebied in dezelfde periode voortplanten. langzaam lijkt te herstellen, is Good Fish samen met WWF van mening dat het herstel nog niet voldoende is om een MSCMSC:
Marine Stewardship Council, een onafhankelijke, internationale non-profit organisatie die een keurmerk heeft ontwikkeld dat garant staat voor goed beheerde, duurzame visserij. Visproducten die voldoen aan de criteria van het keurmerk zijn te herkennen aan het blauwe MSC-logo.-certificering toe te kennen. Daarom raden wij deze visserij nog niet aan als duurzame keuze.

Het gaat matig met het blauwvintonijn bestand in de Middellandse en Zwarte Zee.

Handlijnvisserij zal waarschijnlijk geen aanzienlijke schade toebrengen aan niet-doelsoorten. Er ontbreken gegevens over bijvangst of teruggooi in de tonijnvisserij met handlijnen in de Middellandse Zee. Het aandeel van de sterfte als gevolg van teruggooi bedraagt waarschijnlijk minder dan 5% van de totale vangst. De aanlandingen en het aas bevatten waarschijnlijk minder dan 6% aan niet-beheerde of overbeviste soorten.

De onbedekte fuiken brengen waarschijnlijk geen aanzienlijke schade toe aan de populatie van ETP soorten. Bij deze visserij wordt geen vis teruggegooid, en de aanvoer bevat ongeveer slechts 5% uit vangsten van niet-beheerde niet-doelsoorten. De visserij heeft geen invloed op de voedselketen of het functioneren van het ecosysteem. De impact op de habitat wordt verondersteld minimaal te zijn. De visserij op tonijn met vallen is een koolstofarme visserij en er is weinig kans op verlies van vistuig.

Voor de ringzegenvisserij is er geen bijvangstdata beschikbaar, maar er is bewijs dat deze negatieve gevolgen kan hebben voor de ETP soorten in het gebied, en verstoring kan brengen in het lokale voedselweb. Het aandeel van de sterfte als gevolg van teruggooi bedraagt waarschijnlijk minder dan 10 % van de totale vangst. Ringzegenvisserij is niet schadelijk voor de bentische habitats, en heeft weinig koolstofuitstoot, maar heeft wel een matige kans op verlies van vistuig en daarmee vervuiling. Ringzegens hebben in het algemeen een sterker negatief effect op de lokale ecologie dan handlijnen en fuiken in dit gebied en krijgen een eindbeoordeling geel.

Het beheer van de blauwvintonijn valt onder de bevoegdheid van de Internationale Commissie voor de instandhouding van tonijn in de Atlantische Oceaan (ICCAT). De vastgestelde maatregelen met betrekking tot ETP-soorten zijn louter intentieverklaringen, gezien er nauwelijks maatregelen genomen om de negatieve effecten op het ecosysteem of de habitat tot een minimum te beperken. Er zijn enkele maatregelen vastgesteld om de omvang van de IUU-visserij op de lange termijn te helpen verminderen. De doeltreffendheid van deze maatregelen is niet volledig duidelijk. Er zijn enkele maatregelen vastgesteld die geschikt zijn om de naleving van de visserijvoorschriften te verbeteren. Informatie en gegevens over de visserij en het besluitvormingsproces zijn gedeeltelijk beschikbaar. Belanghebbenden hebben een beperkte inspraak in beheersbeslissingen.

Er zijn plannen aanwezig om te zorgen dat de totale biomassa binnen de MSY blijft te liggen, al is dit getal nog niet vastgelegd.

Het is momenteel onzeker hoe het precies gaat met het bestandbestand:
De vissen van een bepaalde soort die zich in hetzelfde paaigebied in dezelfde periode voortplanten. van blauwvintonijn in deze gebieden. Wel wordt gedacht dat de visserijdrukvisserijdruk:
De mate van visserijsterfte, het deel van het visbestand dat jaarlijks sterft door visserij. te hoog is en dat deze soort overbevistoverbevist:
Een visbestand is overbevist wanneer de bestandsomvang zo ver is afgenomen dat het niet langer een maximaal duurzame opbrengst kan produceren. wordt.

De tonijnvisserij met drijvendedrijvende beugen:
Een visserijmethode waarbij een lange hoofdlijn van 40 tot 100 kilometer lang wordt uitgezet, met daaraan dwarslijnen met haken voorzien van aas. De lijn drijft aan boeien in de waterkolom. beugens heeft hoogstwaarschijnlijk een grote impact op het ecosysteem door bijvangstbijvangst:
Soorten die worden gevangen naast de soorten waar gericht op wordt gevist. Bijvangst kan bestaan uit te kleine soorten en niet-commerciële soorten, en kan worden gehouden (dit deel wordt soms bijproduct genoemd) of overboord worden gegooid (discards). Bijvangst kunnen ook zeezoogdieren zoals dolfijnen en walvissen zijn, of schildpadden en zeevogels. van bedreigde en beschermdeBeschermde soorten:
Veel mariene soorten worden beschermd tegen opzettelijke of bewuste verstoring, vangen, verwonden en doden, en in sommige gevallen bezit of verkoop. Vaak worden soorten beschermd als deze een belangrijke rol vervullen in het ecosysteem of als deze gevoelig zijn voor visserij. Deze mariene soorten zijn beschermd ongeacht of ze zich binnen of buiten beschermde mariene gebieden bevinden. soorten.

Het beheerBeheer:
De regelgeving rondom visserij en aquacultuur die ervoor zorgt dat de productie binnen wettelijke kaders wordt uitgevoerd en dat duurzaamheid verzekerd kan worden. van de blauwvintonijn wordt overzien door ICCATICCAT:
International Commission for the Conservation of Atlantic Tunas, een internationale visserijorganisatie verantwoordelijk voor het behoud van tonijn en tonijnachtige soorten in de Atlantische Oceaan en haar aansluitende zeeën.. Een gebrek aan robuuste informatie en waarnemingen op zee vormen grote problemen voor het beheer van deze visserij. Daarnaast zijn huidige beheersmaatregelenBeheersmaatregelen:
Beheersmaatregelen kunnen voor visserij invloed hebben op de hoeveelheid vis die gevangen mag worden, het soort vistuig dat gebruikt mag worden en waar wel en niet gevist mag worden. nog onvoldoende om bijvangst te minimaliseren en illegaleillegale visserij:
Visserijen die zich niet aan de vastgestelde afspraken houden, zoals het niet opgeven van vangsten aan nationale overheden, het opereren zonder vergunning of in verboden/gesloten zones. Illegale visserij valt onder IUU (Illegal Unreported Unregulated) fishing. visserij tegen te gaan. Het beheer van deze soort is niet effectief.

Het is momenteel onzeker hoe het precies gaat met het bestand van blauwvintonijn in deze gebieden. Wel wordt gedacht dat de visserijdruk te hoog is en dat deze soort overbevistwordt.

Handlijnen en hengelsnoeren hebben waarschijnlijk geen significante effecten op het ecosysteem en andere soorten. Deze vismethode komt ook niet in aanraking met de zeebodem.

Deze visserij draagt bij aan een algemene bedreiging voor een wereldwijde of wijdverspreide populatie van ETP-soorten of zeer kwetsbare soorten. De totale sterfte in deze visserij vormt een potentiële, niet-geregistreerde bedreiging voor een aantal zeevogelsoorten. Het aandeel van de sterfte als gevolg van teruggooi bedraagt minder dan 5% van de totale vangst. De aanvoer bevat minder dan 1% vangsten van niet-beheerde of overbeviste soorten.

Het beheer van de blauwvintonijn wordt overzien door ICCATICCAT:
International Commission for the Conservation of Atlantic Tunas, een internationale visserijorganisatie verantwoordelijk voor het behoud van tonijn en tonijnachtige soorten in de Atlantische Oceaan en haar aansluitende zeeën.. Een gebrek aan robuuste informatie en waarnemingen op zee vormen grote problemen voor het beheer van deze visserij. Daarnaast zijn huidige beheersmaatregelen nog onvoldoende om bijvangst te minimaliseren en illegale visserij tegen te gaan. Het beheer van deze soort is niet effectief.