Het tong bestand in de Noordzee is in de afgelopen jaren gegroeid en sinds 2011 weer binnen biologisch veilige grenzen. De sterfte is dusdanig laag dat het bestand ook behouden kan worden.
Geankerde kieuwnetten (staand want) staat bekend om enige bijvangst te veroorzaken van bedreigde en kwetsbare soorten (ETP), zoals haaien, roggen en zeevogels. Regelgeving zorgt dat de hoeveelheid teruggegooide vis moet beperkt blijven, en dat de vangst maximaal voor 10% mag bestaan uit soorten die bedreigd of onbeheerd zijn. De impact op de zeebodem lijkt beperkt, maar is niet volledig uit te sluiten; de CO₂-uitstoot van deze visserij is laag, maar achtergelaten of verloren vistuig een relatief hoog risico vormt voor het zeeleven.
Door een nieuwe beoordelingsmethode, waarin ook de impact op de vispopulatie, CO₂-uitstoot en verloren vistuig wordt meegewogen, én door de afname van het paaibestand, is de beoordeling veranderd van geel naar rood.
Het beheer van deze visserij is geregeld op EU-niveau en er is een langetermijnbeheerplan voor tong en schol aangenomen. Dit plan pakt positief uit voor tong.