Het gaat goed met het albacore bestand in de Zuidelijke Stille Oceaan.
De laatste beoordeling vond plaats in 2024. Het bestand bevindt zich op een duurzaam niveau, en er zijn geen tekenen van verminderde productiviteit. Het is onwaarschijnlijk dat de totale visserijdruk een negatief effect heeft op de bestandsstructuur.
De hengelvisserij hier brengt geen aannemelijke schade aan menig ETP soort, met een sterfte aandeel van slechts 5% bij teruggooi van bijvangst, en een 98-99% vangst van de doelsoort. Het is onwaarschijnlijk dat deze visserij het voedselweb of het functioneren van het ecosysteem verandert, maar de impact op de aasvisbestanden is onbekend. Handlijnen en hengelvisserij zijn niet schadelijk voor bentische habitats. De visserij op tonijn met handlijnen en hengels stoot een geringe hoeveelheid broeikasgassen uit. Er bestaat een matig risico op achtergelaten, verloren en weggegooid vistuig bij de visserij met handlijnen en hengels.
Al is er overeenstemming van referentiewaardes voor het bestand, is er behoefte aan een uitbreiding van de beschikbare gegevens en aan een verdere ontwikkeling van de standaardisatiemethodologie voor de vangst per inspanningseenheid om de nauwkeurigheid van de beoordelingsresultaten te vergroten.
Maatregelen om illegale of ongerapporteerde vangst te stoppen zijn slechts marginaal effectief, en vaartuigen die tussen de evenaar en 20° zuiderbreedte actief zijn, vallen buiten de vangstbeperkingen, wat heeft geleid tot ongereglementeerde visserij op volle zee. Informatie en gegevens over de visserij en het besluitvormingsproces zijn slechts gedeeltelijk beschikbaar. Belanghebbenden worden bij het besluitvormingsproces betrokken, maar het is niet noodzakelijkerwijs duidelijk hoe verschillende informatiebronnen in dat proces worden gebruikt.