Het gaat goed met het albacore bestand in de Noordelijke Stille Oceaan.
In 2023 is een volledige bestandsbeoordeling uitgevoerd voor deze tonijn, de gecombineerde resultaten hiervan duiden er op dat deze momenteel niet overbevist wordt. Er zijn ook geen aanwijzingen dat de huidige visserijdruk de bestandsstructuur verandert.
De hengelvisserij hier brengt geen aannemelijke schade aan menig ETP soort, met een sterfte aandeel van slechts 5% bij teruggooi van bijvangst. Het is onwaarschijnlijk dat deze visserij het voedselweb of het functioneren van het ecosysteem verandert, maar de impact op de aasvisbestanden is onbekend. Handlijnen en hengelvisserij zijn niet schadelijk voor bentische habitats. De visserij op tonijn met handlijnen en hengels stoot een geringe hoeveelheid broeikasgassen uit. Er bestaat een matig risico op achtergelaten, verloren en weggegooid vistuig bij de visserij met handlijnen en hengels.
Het beheer van de albacore valt onder de bevoegdheid van de tonijn-RFMOs: de WCPFC in de WCPO (ten westen van 150°W) en de IATTC in de EPO (ten oosten van 150°W).
Het beheer volgt wetenschappelijk advies, maar zolang niet alle onderdelen van de vangststrategie zijn geïmplementeerd of te controleren zijn, kan de vangststrategie nog niet als volledig geëvalueerd worden beschouwd. Momenteel bestaan er basisvoorschriften, maar deze hebben slechts marginale effecten op het bestand. Er worden ook maar nauwelijks maatregelen getroffen om de omvang en de impact van achtergelaten en verloren vistuig op het ecosysteem te verminderen.