Het bestand van Spaanse makreel in dit gebied (van Noord-Marokko tot Zuid-Senegal) wordt maximaal bevist. De bestandsgrootte is onder het MSY-niveau. Geschat wordt dat met de huidige visserijdruk de grootte van het bestand gelijk blijft.
In de ringzegenvisserij zijn de hoeveelheden bijvangst en teruggooi waarschijnlijk laag. Omdat het vistuig de bodem niet raakt treedt er geen bodemschade op. In de visserij met zwevende ottertrawls zijn de hoeveelheden bijvangst en discards hoger dan bij de ringzegenvisserij. Omdat het vistuig de bodem niet raakt treedt er geen bodemschade op.
Er is weinig informatie beschikbaar over de impact van handlijnvisserij op het ecosysteem. Op basis van de beschikbare informatie wordt verwacht dat de hengelvisserij een lage impact heeft op beschermde (ETP) soorten, de sterfte door teruggegooide vangst minder dan 5% van de totale vangst bedraagt en de impact op het ecosysteem, voedselweb en de bodem beperkt is. De CO₂-voetafdruk is laag, maar het risico van achtergelaten, verloren of afgedankt vistuig is gemiddeld.
Er is een beheerplan voor de visserij door Europese schepen in de oostelijke centrale Atlantische Oceaan, maar niet specifiek voor de visserij op Spaanse makreel. De lokale visserij wordt vrijwel niet beheerd.
Vis in het seizoen
Vis in het goede seizoen is op dat moment de beste kwaliteit omdat de paaiperiode voorbij is.