Het spaanse makreel bestand in de Midden-Oostelijke Atlantische Oceaan bevind zich in matige staat.
De ringzegenvisserij heeft naar verwachting een lage bijvangst van beschermde (ETP) soorten, maar er ontbreken gegevens om dit volledig vast te stellen voor bijvoorbeeld walvissoorten als de tuimelaar. De hoeveelheid teruggegooide vangst en de bijvangst worden als laag ingeschat. De visserij heeft naar verwachting een beperkte impact op het ecosysteem en de bodem, kent een zeer lage CO₂-voetafdruk en het risico van achtergelaten, verloren of afgedankt vistuig is gemiddeld.
Er wordt regelmatig gemonitord, maar er bestaat onzekerheid over de staat van het bestand. Er zijn maatregelen om deze gezond te houden en ETP soorten te beschermen, maar deze zijn niet volledig naar wetenschappelijk advies, en de doeltreffendheid er van is mager.