Scophthalmus maximus | FAO 27 | Handlijnen en hengelsnoeren | 2025 | geel

Het gaat slecht met het bestand van de tarbot in de Ierse Zee tot de Golf van Biskaje.

De visserij met handlijnen en hengelsoeren heeft naar verwachting geen significante impact op ETP-soorten, omdat de bijvangst van deze soorten zeer beperkt is. De teruggooi en bijvangst van niet-doelsoorten zijn naar verwachting laag (<5%), met een geringe sterfte als gevolg van teruggooi. Door de selectieve aard van het vistuig zijn de effecten op het ecosysteem en bodemhabitats beperkt. De CO₂-uitstoot is laag en het risico op verloren vistuig is matig. Al lijkt dit de meest duurzame methode voor tarbotvangst, is het de minst gebruikte, en de omstandigheden van bestand en management zorgen er voor dat tarbot gevangen met handlijnen toch een gele score krijgt.

Er zijn maatregelen om ondergerapporteerde visserij te bestrijden, maar de effectiviteit daarvan is beperkt en de naleving en controle binnen de EU zijn slechts deels effectief. De transparantie van besluitvorming en gegevens over visserijbeheer is beperkt, onder meer rond vangstmogelijkheden, verdeling en de beoordeling van maatschappelijke en ecologische effecten. Er zijn maatregelen om verloren vistuig te beperken, maar de effectiviteit hiervan is onbekend doordat de hoeveelheid verloren vistuig niet wordt gemonitord.

 

Je gebruikt een verouderde browser. Hierdoor kunnen we de werking en veiligheid van de website niet garanderen. Bekijk hier de alternatieven.