Het gaat goed met het bestand van deze makreel in de Midden-Oostelijke en Zuid-Oostelijke Stille Oceaan.
Specifiek bij Ecuador scoort deze vangstmethode dusver nog groen; de ringzegenvisserij is verantwoordelijk voor meer dan 90% van de aanvoer van kleine pelagische soorten hier. Het bestand verkeert momenteel in een goede staat en er is geen risico op overbevissing, al wordt het risico op overexploitatie als verhoogd ingeschat. De visserij heeft een lage impact op beschermde (ETP) soorten, de hoeveelheid teruggegooide vangst en ongemonitorde aanvoer is laag en de impact op het ecosysteem, de bodem en het klimaat is beperkt.
De visserij wordt beheerd op basis van een nationaal beheerplan en er vindt monitoring, controle en handhaving plaats. Het beheer is grotendeels gebaseerd op wetenschappelijk advies, maar de vertaling hiervan naar jaarlijkse vangstlimieten is niet volledig uitgewerkt. Er zijn maatregelen om beschermde (ETP) soorten te beschermen en illegale visserij tegen te gaan, maar de doeltreffendheid hiervan is beperkt.
In Ecuador wordt daarnaast een beheermodel voor de kleine pelagische visserij toegepast op basis van indicatorsoorten, waarbij jaarlijks wordt gemonitord met betrokkenheid van stakeholders en technische ondersteuning van IPIAP. De bestaande maatregelen zijn grotendeels effectief in het waarborgen van naleving en handhaving, al blijft de invloed op lokale bestaansmiddelen onzeker door beperkte data.
Er zijn een aantal visserijen met MSC certificering, en in Ecuador doet de klein pelagische visserij mee aan een FIP.