Het gaat slecht met het bestand van sardine in de Egeïsche Zee (GSA 22), de Adriatische Zee (GSA 17 en 18: Noord- en Zuid-Adriatische Zee) en de Straat van Sicilië (GSA 16). In al deze gebieden is het bestand overbevist en is de visserijdruk te hoog. In de Egeïsche Zee ligt de biomassa dicht bij de kritische grenswaarde en bedraagt de visserijdruk ongeveer 150% van het duurzame niveau. In de Adriatische Zee is de biomassa sinds 2011 sterk afgenomen en bevindt het bestand zich al bijna tien jaar in een toestand van overbevissing. Ook in de Straat van Sicilië is het bestand overbevist. Daarom scoren alle drie de beoordelingen automatisch donkerrood.
De visserij met ringzegens in de Egeïsche Zee, de Adriatische Zee en de Straat van Sicilië kent weinig bijvangst en veroorzaakt geen schade aan de zeebodem. De teruggooi is laag, al kan extra sterfte optreden door slipping. Deze methode scoort vaker groen, maar de visserij als geheel scoort rood vanwege het beheer en bestand. De visserij met spantrawl in de Adriatische Zee (GSA 17 en 18) scoort iets minder gunstig door een hogere teruggooi en meer onzekerheid over de effecten op het ecosysteem. De visserij met zwevende ottertrawls in de Straat van Sicilië (GSA 16) heeft eveneens weinig impact op de zeebodem en een relatief lage teruggooi, maar de gevolgen voor kwetsbare soorten en het ecosysteem zijn onvoldoende bekend.
Het beheer is in alle gebieden onvoldoende effectief. Hoewel de bestanden worden gemonitord en de General Fisheries Commission for the Mediterranean (GFCM) en de Europese Unie beheermaatregelen hebben ingesteld, ontbreekt een effectief beheerplan of worden de bestaande maatregelen onvoldoende nageleefd. Handhaving en samenwerking tussen landen blijven beperkt, waardoor de huidige maatregelen de overbevissing niet weten te stoppen. Een aantal visserijen doen mee aan een FIP, geen er van is MSC-gecertificeerd.