Het bestand van sardine voor de kust van Marokko en Mauritanië is gezond. De biomassa ligt boven het gewenste niveau en de visserijdruk blijft binnen duurzame grenzen.
De visserij met ringzegens heeft weinig bijvangst en veroorzaakt vrijwel geen schade aan de zeebodem. De teruggooi is laag, al kan extra sterfte optreden door slipping. De visserij met zwevende ottertrawls kan zeezoogdieren als bijvangst vangen, maar de omvang daarvan is onvoldoende bekend. De teruggooi is waarschijnlijk laag en de zeebodem wordt nauwelijks geraakt. De CO₂-uitstoot is bij beide vangstmethoden laag. Het risico op verloren vistuig is bij ringzegens laag, maar bij zwevende ottertrawls groter. Verloren netten vormen in de wateren van Marokko een belangrijk probleem.
Het beheer is deels effectief. De wetenschappelijke advisering is op orde, maar de uitvoering en handhaving blijven achter, vooral in Mauritanië. Ook de samenwerking tussen beide landen en de betrokkenheid van belanghebbenden kunnen worden verbeterd. Er is onvoldoende informatie om te bepalen welke gevolgen de visserij heeft voor lokale gemeenschappen. Een aantal visserijen doen mee aan een FIP geen er van is MSC-gecertificeerd.