Het is onduidelijk hoe het met het bestand van de Atlantische bonito gaat in de Middellandse Zee. Er zijn te weinig gegevens beschikbaar om te beoordelen of de huidige visserijdruk duurzaam is.
Zowel de visserij met tonnara (een soort fuiken) als met handlijnen en hengelsnoeren is zeer selectief en kent weinig bijvangst van kwetsbare (ETP) soorten. Ook de teruggooi is laag. Beide vangstmethoden hebben nauwelijks impact op het ecosysteem en veroorzaken geen schade aan de zeebodem. Er zijn weinig gegevens beschikbaar over de samenstelling van de vangst. Beide vangstmethoden zijn duurzame keuzes en er is op basis van de beschikbare informatie geen duidelijke voorkeur.
Het beheer van de visserij is verdeeld over meerdere internationale en nationale organisaties. Het huidige beheer wordt als deels effectief beoordeeld en een ecosysteembenadering is nog in ontwikkeling.