De laatste beoordeling van de visserij in de Oost-Ierse Zee (ICES 7b) en het Bristolkanaal (ICES 7c) was in 2019. De laatste beoordeling van de visserij in de overige gebieden was tussen 2024 en 2025.
Het bestand is in de meeste gebieden onvoldoende onderzocht om de toestand betrouwbaar te beoordelen. De beschikbare gegevens wijzen erop dat de vangsten over het algemeen stabiel zijn.
De visserij met dreggen behoort niet tot de meest duurzame vangstmethoden. Door het intensieve contact met de zeebodem raken kwetsbare bodemhabitats beschadigd en kan het ecosysteem langdurig veranderen. Bijvangst van onder meer roggen, haaien en zeeduivels komt voor en de hoeveelheid teruggooi is onzeker. De CO₂-uitstoot is gemiddeld en het risico op spookvisserij is relatief klein.
Het beheer verschilt per gebied, maar is over het algemeen deels effectief. Er gelden onder meer gesloten seizoenen, gebiedssluitingen en beperkingen voor vistuig, maar voor grote mantel bestaan in de meeste gebieden geen vangstquota en de effectiviteit van het beheer is daardoor onzeker. Deze visserij neemt niet deel aan een FIP en maar een klein deel is MSC-gecertificeerd.