Het Noordse garnalenbestand in de noordoostelijke Atlantische Oceaan is overbevist en bevindt zich in de kritieke zone. De biomassa is sterk afgenomen en behoort tot de laagste waarden uit de tijdreeks, terwijl de visserijdruk te hoog blijft. Ook het bestand in de noordwestelijke Atlantische Oceaan bevindt zich in een kritieke toestand. Daar is de biomassa van de verschillende deelbestanden sterk afgenomen, hoewel de visserijdruk de afgelopen jaren wel is gedaald.
Beide visserijen met sleepnetten zoals bodemottertrawls hebben impact op bedreigde en beschermde soorten. Door het gebruik van sorteerroosters kunnen vissen en andere niet-doelsoorten uit het net ontsnappen, waardoor de bijvangst en discards beperkt blijven. Daarnaast geldt een verbod op het aanlanden van andere bijvangst en moet incidentele vangst direct worden teruggezet. De visserij komt wel in direct contact met de zeebodem, waardoor gevoelige bentische soorten en habitats worden verstoord. De impact op het ecosysteem is aanzienlijk en het risico van verloren vistuig is hoog.
Het beheer van de Noordse garnalenvisserijen is gedeeltelijk effectief. In beide gebieden zijn maatregelen ingesteld om de visserijdruk te beperken en de bijvangst te verminderen, maar deze maatregelen hebben de achteruitgang van de bestanden niet kunnen voorkomen. In de noordoostelijke Atlantische Oceaan is een beheerplan van kracht, terwijl in het noordwestelijke deel onder meer een voorzichtige TAC en technische maatregelen worden toegepast. Een deel van de visserij is MSC-gecertificeerd; De Gulf of St. Lawrence North Shrimp Trawl Fishery en de Norway Skagerrak and Norwegian Deep cold-water prawn fishery zijn momenteel geschorst van de MSC-certificering.