Het rode zalm bestand in de Russische kant van de stille Oceaan bevind zich in uitstekende staat, maar huidig viserij management laat te wensen over.
De kieuwnetvisserij heeft aantoonbare interactie met beschermde (ETP) soorten, maar door het ontbreken van een monitoringsprogramma zijn de omvang van de bijvangst en de impact op populaties onbekend. Op basis van beperkte informatie wordt verwacht dat de sterfte door teruggegooide vangst minder dan 10% van de totale vangst bedraagt en dat minder dan 5% van de aanvoer uit ETP soorten bestaat. De visserij lijkt het voedselweb en het functioneren van het ecosysteem nauwelijks te verstoren, de impact op de bodem is beperkt doordat in de pelagische waterlaag wordt gevist, de CO₂-voetafdruk is laag, maar het risico van achtergelaten, verloren of afgedankt vistuig is relatief hoog.
Er zijn maatregelen om de impact op bedreigde en beschermde soorten en illegale visserij (IUU) te beperken, maar de effectiviteit hiervan is onzeker of beperkt. Illegale visserij, waaronder stroperij, komt nog steeds voor. Door een gebrek aan middelen en de beperkte toegankelijkheid van sommige rivieren is de handhaving onvoldoende en is de kans op het opsporen van overtredingen laag.