Het gaat redelijk met het bestand van Europese heek in de Noordzee, het Skagerrak en Kattegat, de Keltische Zee, de wateren ten westen van Schotland en Ierland, de Golf van Biskaje en de Iberische Atlantische wateren (ICES 3a, 4, 6, 7, 8a, 8b en 8d). Hoewel de biomassa nog boven het duurzame niveau ligt, neemt het bestand de laatste jaren af. De huidige visserijdruk is te hoog en zal het bestand op de lange termijn verder doen afnemen.
De visserij met geankerde kieuwnetten heeft een lage CO₂-uitstoot, maar kent een hoog risico op verloren vistuig en kan zeezoogdieren, zeevogels en andere beschermde soorten (ETP) als bijvangst vangen. De visserij met bodemottertrawls veroorzaakt meer teruggooi, meer bijvangst en meer schade aan de zeebodem en het bodemleven. Geankerde kieuwnetten zijn daarom de betere keuze, al scoren beide vangstmethoden rood door de hoge visserijdruk op het bestand.
Het beheer wordt als deels effectief beoordeeld. De visserij wordt gezamenlijk beheerd door de Europese Unie, het Verenigd Koninkrijk en Noorwegen via vangstlimieten, maar de huidige maatregelen zijn onvoldoende om de visserijdruk verder terug te brengen. De handhaving en monitoring van teruggooi, bijvangst en verloren vistuig blijven aandachtspunten. Ongeveer 20% van de heekvisserij met bodemottertrawls is MSC-gecertificeerd, tegenover ongeveer 2% van de visserij met geankerde kieuwnetten.