Het gaat matig met de bestanden van ansjovis in de wateren van Marokko en Mauritanië. Het bestand wordt als volledig benut beschouwd en de huidige visserijdruk lijkt duurzaam, maar de biomassa is onzeker en goede referentiewaarden ontbreken. Door de korte levenscyclus van ansjovis schommelt de omvang van het bestand sterk onder invloed van natuurlijke omstandigheden.
De visserij met ringzegens heeft weinig bijvangst van kwetsbare (ETP) soorten en veroorzaakt geen schade aan de zeebodem. De teruggooi is laag, al kan het terugzetten van complete vangsten (slipping) extra sterfte veroorzaken. De visserij met zwevende ottertrawls heeft eveneens weinig teruggooi en veroorzaakt geen schade aan de zeebodem, maar kan incidenteel zeezoogdieren als bijvangst hebben. De gevolgen van het wegvangen van grote hoeveelheden kleine pelagische vissen voor het voedselweb zijn nog onvoldoende bekend. Ringzegens zijn daarom de betere keuze.
Het beheer wordt als deels effectief beoordeeld. Marokko en Mauritanië hebben maatregelen ingevoerd om de visserij op kleine pelagische soorten te reguleren, maar de effectiviteit van deze maatregelen is onzeker en de handhaving blijft vooral in Mauritanië een aandachtspunt. Daarnaast zijn er geloofwaardige aanwijzingen voor mensenrechtenschendingen binnen deze visserij. Er is geen MSC-certificering beschikbaar voor deze visserijen.