Het bestand van haring in de Botnische Golf en van de Noorse voorjaarspaaiende haring staat onder druk. In beide gebieden neemt de biomassa af en is verdere verlaging van de visserijdruk nodig om herstel van de bestanden mogelijk te maken.
Van de beoordeelde vangstmethoden behoren fuiken, ringzegens en zwevende ottertrawls tot de minst bodemberoerende methoden. Toch is geen van deze vangstmethoden momenteel een verantwoorde keuze, omdat de haringbestanden zich in een ongunstige toestand bevinden. De risico’s voor beschermde soorten zijn over het algemeen beperkt, maar alle beoordeelde visserijen kunnen invloed hebben op het voedselweb doordat haring een belangrijke prooisoort is.
Het beheer is deels effectief. De bestanden worden goed gemonitord, maar de vangstlimieten sluiten niet altijd aan op het wetenschappelijk advies en internationale afspraken worden niet altijd nageleefd. Een deel van de beoordeelde haringvisserijen is MSC-gecertificeerd.