Het is onduidelijk hoe het met de bestanden van Engelse poon gaat. Er zijn geen referentiewaarden om de toestand van het bestand goed te beoordelen, maar de aantallen zijn de afgelopen jaren ruim boven het langetermijngemiddelde gebleven. De soort lijkt matig gevoelig voor visserijdruk en er zijn geen aanwijzingen dat het bestand momenteel ernstig onder druk staat.
De visserij met Schotse zegens heeft bijvangst van kwetsbare (ETP) soorten, waaronder roggen en haaien, al lijkt die minder groot dan eerder werd aangenomen. De teruggooi is relatief hoog en een groot deel van de vangst bestaat uit soorten waarvoor weinig gegevens of beheer beschikbaar zijn. De impact op het voedselweb is daardoor onzeker. Schotse zegens veroorzaken minder schade aan de zeebodem dan veel andere bodemvistuigen en de CO₂-uitstoot van deze visserij is laag.
Het beheer wordt als onvoldoende effectief beoordeeld. Engelse poon kent geen vangstlimieten en wordt slechts beperkt gemonitord. Er gelden wel algemene visserijmaatregelen, maar deze zijn onvoldoende om de effecten op kwetsbare soorten, gegevensarme bestanden en het ecosysteem goed te beheersen.