Xiphias gladius | FAO 21, 27, 31, 34 | drijvende beugen | 2024 | geel

Het bestand van zwaardvis in de Noord- en Centrale- Atlantische Oceaan lijkt er goed voor te staan. De biomassa ligt boven het streefniveau en de visserijdruk is laag genoeg.

Bij de visserij met drijvende beuglijnen is de bijvangst van kwetsbare (ETP) soorten, zoals haaien, zeevogels en zeeschildpadden, een belangrijk probleem. De teruggooi is relatief hoog en de visserij kan het voedselweb beïnvloeden. De zeebodem wordt niet beschadigd. De CO₂-uitstoot is laag en achtergelaten vistuig vormt een matig risico.

Het bestand wordt goed gemonitord en beheerd door ICCAT. Maatregelen tegen bijvangst, teruggooi, schade aan het ecosysteem en illegale visserij zijn aanwezig, maar vaak slechts beperkt effectief.

Voor ongeveer 12% van de vangst bestaat een MSC-gecertificeerde visserij. Daarnaast loopt er een Fishery Improvement Project (FIP) om de duurzaamheid van de visserij op zwaardvis en blauwe haai te verbeteren.

Je gebruikt een verouderde browser. Hierdoor kunnen we de werking en veiligheid van de website niet garanderen. Bekijk hier de alternatieven.