Het bestand van rode koningskrab in de Barentszzee bevindt zich boven het niveau voor maximale productie. De soort is hier niet inheems, maar werd in de jaren 60 geïntroduceerd en heeft inmiddels een zichzelf in stand houdende populatie gevormd; de visserijsterfte ligt onder het niveau dat nodig is om een duurzaam bestand te behouden.
Bij de visserij met vallen zijn bijvangst en sterfte door discards zeer laag en zijn negatieve effecten op kwetsbare soorten en het ecosysteem niet waarschijnlijk. Effecten op gevoelige bodems kunnen niet worden uitgesloten en verloren vistuig vormt een matig risico.
Het beheer is goed en de naleving van de regels is hoog. Er zijn maatregelen om de impact op de bodem en illegale visserij te beperken, maar door gebrekkige registratie is niet bekend hoeveel vallen verloren gaan en kan de effectiviteit van maatregelen tegen verloren vistuig niet worden beoordeeld.