Het bestand van de gewone octopus in het Kanaal (ICES 7d en 7e) wordt niet regelmatig beoordeeld, maar er is voldoende informatie om een inschatting van de situatie te maken. De omvang van het bestand en de visserijdruk zijn onbekend, maar er zijn aanwijzingen dat het bestand zich in een goede toestand bevindt. De vangsten zijn nog relatief laag, hoewel de aanlandingen de afgelopen jaren zijn toegenomen en de visserij als een opkomende visserij wordt beschouwd. De soort wordt in het gebied vooral gevangen in gemengde visserijen met geankerde kieuwnetten, waarbij de vangsten uit het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en België komen.
De visserij met geankerde kieuwnetten kan leiden tot bijvangst van beschermde soorten, waaronder bruinvissen en zeevogels. De exacte hoeveelheid discards is onbekend, maar de sterfte door discards wordt geschat op maximaal 10% van de totale vangst. De visserij heeft daarnaast een middelgrote impact op habitats en kan door de algemene effecten van kieuwnetten de voedselketen en het functioneren van het ecosysteem beïnvloeden. De koolstofvoetafdruk is laag, maar het risico op verloren vistuig en spookvissen is hoog.
Het beheer van de octopusvisserij valt onder het Europese visserijbeleid en de soort wordt gemonitord binnen het Europese dataverzamelingsprogramma. Er zijn maatregelen om de bijvangst van beschermde soorten en de effecten op habitats te beperken, waaronder beschermde gebieden en het gebruik van akoestische afschrikmiddelen bij grotere Britse vaartuigen. De effectiviteit van het beheer is echter beperkt door gebrekkige monitoring, illegale aanlandingen en onjuiste rapportage; ook de maatregelen tegen IUU-visserij zijn slechts gedeeltelijk effectief. De visserij neemt niet deel aan een FIP en er zijn geen inspanningen gedaan om MSC-certificering voor dit bestand te verkrijgen.