Het bestand van Groenlandse heilbot is gezond. De biomassa bevindt zich op een duurzaam niveau en de visserijdruk is laag. Wel zijn de vangstquota voor 2023 en 2024 hoger vastgesteld dan het wetenschappelijk advies.
Van de beoordeelde vangstmethoden zijn grondbeugen de meest duurzame keuze. Deze methode heeft een lage CO₂-uitstoot, weinig invloed op de zeebodem en een gering risico op verloren vistuig. Geankerde kieuwnetten scoren minder goed. De invloed op de bodem is beperkt, maar de kans op bijvangst van zeezoogdieren is groter en verloren netten kunnen nog lang blijven doorvissen. De visserij met bodemottertrawls is de minst duurzame van de drie. Deze methode verstoort de zeebodem, tast gevoelige habitats aan, heeft een hogere CO₂-uitstoot en brengt het grootste risico op verloren vistuig met zich mee.
Het beheer is overwegend effectief. Het bestand wordt elke twee jaar beoordeeld en gezamenlijk beheerd door Groenland en Canada. Er gelden maatregelen tegen illegale visserij en ter bescherming van kwetsbare habitats, maar de vangstquota volgen niet volledig het wetenschappelijk advies en de bescherming van kwetsbare soorten verschilt tussen beide landen. een groot deel van de visserij is MSC-gecertificeerd.