Het bestand van de kabeljauw in de IJslandse EEZ wordt nauwlettend gemonitord en bevindt zich op een duurzaam niveau. De visserijdruk wordt gecontroleerd en ligt onder het niveau dat als maximaal duurzaam wordt beschouwd.
Bij de visserij met bodemottertrawls is er kans op bijvangst van bedreigde en beschermde soorten, vooral bodemvissen en roggen en haaien, terwijl de sterfte door discards niet precies bekend is maar wordt geschat op maximaal 20% van de totale vangst. De visserij kan langdurige veranderingen in het ecosysteem veroorzaken en bodemottertrawls kunnen gevoelige habitats beschadigen; koudwaterkoralen en bekende hydrothermale bronnen zijn beschermd, maar sponsgemeenschappen niet.
Het beheer volgt het wetenschappelijke advies en de visserij valt onder vangstlimieten en een individueel quotumsysteem, maar de naleving door vissers is niet volledig. Er zijn maatregelen zoals gebiedssluitingen, beperkingen op vistuigen, monitoring en verplichte registratie om de impact op kwetsbare soorten, habitats en het ecosysteem te beperken.