Het bestand van de Pacifische kabeljauw in de Japanse wateren wordt niet overal op dezelfde manier beoordeeld. Deze beoordeling gaat over de Stille Oceaan bij Hokkaido, de Japanse Zee bij Hokkaido, de zuidelijke Zee van Ochotsk en de Japanse Zee; in de eerste drie gebieden lijkt de biomassa hoog en toenemend, maar in de Japanse Zee is het bestand laag en afnemend en wordt het risico op overbevissing groter. Deze gebieden overlappen niet met de eerder beoordeelde gebieden.
De visserij vindt plaats met bodemottertrawls, Deense zegens en geankerde kieuwnetten. De bodemottertrawls kunnen bijvangst van kwetsbare en beschermde soorten veroorzaken en hebben een duidelijke impact op de bodem en kwetsbare habitats. Deense zegens zijn selectiever dan bodemottertrawls, maar kunnen nog steeds kwetsbare en beschermde soorten en bodemdieren raken. Geankerde kieuwnetten vormen een sterke bedreiging voor kraakbeenvissen en kunnen ook invloed hebben op diepwaterkoralen. Er is weinig informatie over discards en bijvangst, waardoor de effecten op het ecosysteem niet goed kunnen worden beoordeeld.
De bestanden worden deels gemonitord met gegevens uit de commerciële visserij, maar formele bestandsschattingen en goede referentiepunten ontbreken voor verschillende bestanden. Er zijn beheermaatregelen, maar door onzekerheden en beperkte informatie over de effectiviteit wordt het beheer als marginaal effectief of onvoldoende beoordeeld.