Het bestand van de Amerikaanse zwaardschede (Ensis leei) in de Nederlandse kustwateren wordt voldoende gemonitord. De biomassa is sinds 2019 afgenomen en bevindt zich momenteel op een historisch laag niveau, waardoor er een verhoogd risico is voor de voortplantingscapaciteit. Tegelijkertijd is de onttrekking door de visserij met 2–3% van de biomassa laag en ligt de visserijsterfte onder het niveau dat nodig is om een duurzaam bestand te behouden.
Bij de visserij met gemechaniseerde dreggen is er geen sprake van grote effecten op kwetsbare soorten. De hoeveelheid discards is echter hoog en wordt geschat op 5–41% van de totale vangst. De visserij heeft effecten op zand- en modderbodems en kan daardoor op lange termijn veranderingen in het ecosysteem veroorzaken. De CO₂-uitstoot is gemiddeld en het risico op effecten van verloren vistuig is laag.
Het beheer van de visserij is grotendeels effectief. De soort wordt in Nederland gemonitord en beheerd volgens een nationaal beheerplan en een Harvest Control Rule. Maatregelen om discards te verminderen zijn echter slechts gedeeltelijk effectief, omdat de hoeveelheden discards hoog blijven. Er zijn beschermde gebieden waar dreggen verboden is en het Ensis Fishing Plan 2024–2029 bevat maatregelen tegen illegale visserij en om naleving te verbeteren. De visserij is MSC-gecertificeerd.