Het bestand van de Patagonische ijsheek (Dissostichus eleginoides) wordt bevist in drie gebieden: het Zuid-Atlantische gebied, de zuidelijke Indische Oceaan en de zuidelijke Stille Oceaan. In de zuidelijke Stille Oceaan zijn in 2018 geen vangsten gemeld. Er zijn voldoende gegevens over de visserij beschikbaar, maar duidelijke referentiepunten voor het bestand ontbreken. Op basis van de beschikbare informatie lijkt de visserijdruk het bestand op een goed niveau te kunnen houden.
De visserij vindt plaats met grondbeugens. Deze visserij veroorzaakt waarschijnlijk weinig bijvangst van bedreigde en beschermde soorten. Wel is niet bekend hoeveel discards er zijn en overleven teruggezette dieren waarschijnlijk maar zelden. Een deel van de vangst bestaat uit jonge ijsheek en andere soorten. Grondbeugens hebben daarnaast een matige invloed op de zeebodem. De gevolgen van deze visserij voor het bredere ecosysteem zijn echter onvoldoende onderzocht.
Het beheer van de visserij is gebaseerd op vangstlimieten en internationale afspraken voor de Antarctische wateren. Het beheer wordt over het algemeen als effectief beoordeeld. Maatregelen om de bijvangst van zeevogels te beperken zijn succesvol en de controle op de visserij is goed. Wel is er nog weinig informatie over discards en over het beheer van gemengde visserijen.
Een deel van de visserij op Patagonische ijsheek is MSC-gecertificeerd.